بررسي اثر تعاملي محدوديت و توسعه مالي بر تبيين رابطه بين نقدشوندگي سهام و سرمايه گذاري آينده شركت

هدف اين پژوهش بررسي اثر تعاملي محدوديت و توسعه مالي بر رابطه بين نقدشوندگي سهام و سرمايه‌گذاري آينده شركت مي‌باشد. بدين منظور، داده‌هاي ۱۱۱ شركت پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار طي بازه زماني ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸ بر اساس الگوي رگرسيوني داده‌هاي تركيبي تحليل گرديد. يافته‌ها بيانگر اين است كه معيار نقدشوندگي چندبعدي آميهود بر سرمايه گذاري آينده شركت اثر مثبت و معني‌داري دارد. بدين معني كه نقدشوندگي بالاتر سهام منجر به افزايش سطح سرمايه‌گذاري آتي شركت شده و از اين طريق جريان ورود وجه نقد، افزايش و هزينه سرمايه مرتبط با سرمايه‌گذاري هاي آتي، كاهش مي يابد. همچنين مقدار ضرايب و جهت معيارهاي مرتبط با سنجش متغير تعاملي محدوديت مالي بيانگر نقش تعديل گري مثبت و معني‌دار اين متغير بر رابطه بين نقدشوندگي سهام و سرمايه گذاري آتي شركت مي‌باشد. به علاوه، معيار مرتبط با سنجش شاخص توسعه مالي نيز، بر رابطه بين نقدشوندگي و سرمايه گذاري آتي، نقش تعاملي داشته و افزايش اين شاخص منجر به تقويت شدت رابطه بين متغير مستقل و وابسته مي گردد. مديريت و سياست گذاران مي‌توانند با شناخت وآگاهي از عوامل موثر بر نقدشوندگي سهام و فرصت‌هاي بهبود و رشد سرمايه‌گذاري آتي شركت ، جريان ورود نقدينگي را تسهيل و كاهش هزينه سرمايه شركت‌ها را امكان‌پذير سازند.