ارزيابي ريسك بوم شناختي فلزات سنگين و هيدروكربن هاي نفتي در رسوبات حوضچه و محدوده دريايي بندر شهيد باهنر بندرعباس

پيشينه و مباني نظري پژوهش: مسائل زيست محيطي حاصل از فعاليت هاي تجاري بنادر و پشتيباني آنها در پسكرانه اغلب در محيط ساحلي - دريايي بازتاب پيدا مي كنند، زيرا هر نوع آلودگي با منشاء شناخته شده يا بي كانون، نهايتا بر محيط زيست دريايي نيز تاثير مي گذارد.روش‌شناسي: در اين مطالعه با توجه به اهميت بندر شهيد باهنر و طيف وسيعي از فعاليت هاي  تخليه و بارگيري و كشتيراني اين بندرگاه، نمونه برداري از رسوبات در 11  ايستگاه  در حوضچه و محدوده دريايي اين بندر در سال هاي 1400 و 1401 صورت گرفت و  ميزان غلظت فلزات سنگين  و هيدرو كربن هاي نفتي آروماتيك اندازه گيري شد. يافته‌ها: ميانگين غلظت فلزات سنگين در رسوبات براي آرسنيك(3.40)، كادميوم(1.20)، كروم(177.29)،‌آهن(22261.40)، مس(61.64)، روي(116.35)، منگنز(333.79)، جيوه(0.23)، كبالت(26.29) و نيكل(90.96) ميلي گرم در كيلوگرم اندازه گيري شد. همچنين در خصوص هيدروكربن هاي نفتي نتايج نشان داد در بين 16 تركيب آروماتيك مورد مطالعه بيشترين غلظت مربوط به Fluoranthene با 507.6 نانوگرم در گرم در ايستگاه 2 و كمترين غلظت مربوط به Naphthalene با 1.4 نانوگرم در گرم است. با توجه به ارزيابي ريسك بوم شناختي، بيشترين ميزان آلودگي در ايستگاه هاي محدوده بندرگاه و اسكله نفتي با درجه آلودگي متوسط است و ايستگاه هاي داخل حوضچه بندرگاه داراي ريسك تجمعي بيشتري نسبت به خارج از بندرگاه مي باشند. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج مي توان گفت فعاليت هاي بندري، فعاليت تعميرات دريايي صنايع همجوار و بسته بودن حوضچه بندرگاه و نسبت پايين تعويض آب به خارج از حوضچه از عوامل ته‌نشيني و انباشته شدن فلزات سنگين و تجمع هيدرو كربن هاي نفتي در رسوبات هستند.