تسهيل‌كننده‌ها و موانع سازگاري با بيماري: تجربه زيسته بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس

هدف مولتيپل‌اسكلروزيس (ام‌اس) يك بيماري عصبي است كه در آن ميلين پوشش‌دهنده سيستم عصبي مركزي آسيب مي‌بيند. مطالعه حاضر با هدف شناسايي تسهيل‌كننده‌ها و موانع سازگاري با بيماري مولتيپل اسكلروزيس انجام شد. روش بررسي اين مطالعه با رويكرد كيفي و روش پديدارشناسي توصيفي انجام شد. شركت‌كنندگان شامل 14 بيمار (8 زن و 6 مرد) مراجعه‌كننده به بيمارستان رفيده تهران بودند. نمونه‌ها با روش هدفمند و با حداكثر تنوع انتخاب شدند. جمع‌آوري داده‌ها از‌طريق مصاحبه نيمه‌ساختاريافته و تا اشباع نظري ادامه پيدا كرد. هر مصاحبه حدود 30 تا 60 دقيقه طول كشيد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با نرم‌افزار MAXQDA و به روش 7 مرحله‌اي توصيفي كلايزي به‌صورت مداوم و هم‌زمان با جمع‌آوري داده‌ها انجام شد. به‌منظور بررسي استحكام يافته‌ها از معيارهاي اعتبار، قابليت اعتماد، قابليت انتقال و قابليت تأييد لينكلن و گوبا استفاده شد. يافته‌ها بعد از تجزيه‌وتحليل مصاحبه‌ها، 5 طبقه اصلي «راهبردهاي ديني و مذهبي»، «دريافت حمايت عاطفي و حرفه‌اي» «جست‌وجو و يافتن اطلاعات در‌مورد بيماري»، «راهبردهاي روان‌شناختي» و «سبك زندگي» (و 18 زير طبقه) به‌عنوان تسهيل‌كننده‌هاي سازگاري و 3 طبقه اصلي «موانع در ارتباط با سيستم سلامت»، «موانع در ارتباط با فرد» و «موانع در ارتباط با جامعه» (و 8 زير‌طبقه) به‌عنوان موانع سازگاري به دست آمدند. نتيجه‌گيري نتايج نشان‌دهنده ويژگي‌هاي درك‌شده، تسهيل‌كننده‌ها و موانع سازگاري بيماران ام‌اس است، بنابراين لازم است تمهيدات اجتماعي لازم توسط مراكز توان‌بخشي و مداخلات درماني بر‌اساس اين يافته‌ها توسط روان‌شناسان و مشاوران براي بيماران جهت كاهش مشكلات طراحي يا اجرا شود.