شماره ركورد
1351634
عنوان مقاله
مقايسه سلامت روان مادران كودكان مبتلا به اختلالات گفتار و زبان با تأكيد بر طول مدت دريافت خدمات توانبخشي
پديد آورندگان
عابدين زاده ، آزاده دانشگاه علومپزشكي جنديشاپور اهواز - مركز تحقيقات توانبخشي اسكلتي عضلاني, دانشكده توانبخشي , شمال نسب ، فاطمه دانشگاه علومپزشكي جنديشاپور اهواز - مركز تحقيقات توانبخشي اسكلتي عضلاني, دانشكده توانبخشي , ستوده لار ، فاطمه دانشگاه علومپزشكي جنديشاپور اهواز - مركز تحقيقات توانبخشي اسكلتي عضلاني, دانشكده توانبخشي , اژدري ، عماد دانشگاه علومپزشكي جنديشاپور اهواز - مركز تحقيقات توانبخشي اسكلتي عضلاني, دانشكده توانبخشي , رجبي ، كبري دانشگاه علومپزشكي جنديشاپور اهواز - مركز تحقيقات توانبخشي اسكلتي عضلاني, دانشكده توانبخشي , حسيني بيدختي ، معصومه دانشگاه علومپزشكي جنديشاپور اهواز - مركز تحقيقات توانبخشي اسكلتي عضلاني, دانشكده توانبخشي , مرادي ، نگين دانشگاه علومپزشكي جنديشاپور اهواز - مركز تحقيقات توانبخشي اسكلتي عضلاني, دانشكده توانبخشي , لطيفي ، محمود دانشگاه علومپزشكي جنديشاپور اهواز - دانشكده بهداشت - گروه آمار زيستي و اپيدميولوژي , حسيني بيدختي ، فاطمه دانشگاه سمنان - دانشكده ادبيات فارسي و زبانهاي خارجي - گروه زبان و ادبيات انگليسي
از صفحه
364
تا صفحه
381
كليدواژه
كيفيت زندگي , استرس , افسردگي , مادران , اختلالات گفتار و زبان , توانبخشي
چكيده فارسي
هدف داشتن فرزند مبتلا به اختلالات گفتار و زبان، ضمن ايجاد احساس مسئوليت درماني بزرگ در قبال او، تأثيراتقابلتوجهي بر ابعاد رواني والدين بهويژه مادران بهعنوان مراقب اوليه خواهد داشت. آنها بيشتر در معرض فشارها و استرسهاي ناشي از احساس مسئوليت در قبال فرزندانشان هستند. هدف از اين مطالعه مقايسه سطح استرس، افسردگي و كيفيت زندگي بين مادران كودكان مبتلا به اختلالات گفتار و زبان بود كه فرزندان آنها در دورههاي زماني مختلفي، خدمات توانبخشي را دريافت كرده بودند. روش بررسي مطالعه مقطعي توصيفيتحليلي حاضر، بر روي 185 مادر كودك مبتلا به اختلال گفتار و زبان كه به دريافت خدمات توانبخشي نياز داشتند، انجام شد. جمعآوري دادهها با استفاده از فرم كوتاه شاخص استرس والديني براي اندازهگيري ميزان استرس، پرسشنامه افسردگي بك، سخه دوم براي اندازهگيري ميزان افسردگي و پرسشنامه زمينهيابي سلامت (فرم كوتاه 36 سؤالي) براي اندازهگيري كيفيت زندگي مادران انجام شد. براساس مدتزمان دريافت خدمات توانبخشي، مادران شركتكننده در اين مطالعه به 4 گروه كمتر از يك ماه، بين 1 تا 6 ماه، بين 7 تا 11 ماه و براي بيش از 12 ماه تقسيم شدند. دادهها با آزمون تحليل واريانس يكطرفه و آنوواي چندمتغيره آناليز شدند. يافتهها مقايسه ميانگين نمرات شاخص استرس والديني، پرسشنامه افسردگي بك و پرسشنامه زمينهابي سلامت در 4 گروه از مادران معنيدار بود (0/001 P). نتايج نشان داد مادراني كه فرزندان آنها خدمات توانبخشي را براي مدت طولانيتري دريافت كرده بودند، ميانگين نمرات استرس و افسردگي كمتر و ميانگين نمره كيفيت زندگي بالاتري داشتند (0/001 P). ميانگين نمره كل شاخص استرس والديني بين 4 گروه از مادران در اختلالات مختلف گفتار و زبان تفاوت آماري معنيداري داشت (005/P≤0). عامل نوع اختلال كودك، بر روي نتايج اثر معنادار داشت (0/05 P). نتيجهگيري كمترين امتياز استرس وافسردگي و بالاترين امتياز كيفيت زندگي در مادراني كه بيش از 12 ماه خدمات توانبخشي را دريافت كرده بودند، ميتواند بيانگر آن باشد كه مادراني كه خدمات توانبخشي را براي مدت طولانيتري دريافت ميكنند، بيشتر شاهد بهبود فرزندان خود هستند و همچنين بهتر ميتوانند از راهبردهاي مقابله با استرس براي مقابله با مشكل كودك خود استفاده كنند.
عنوان نشريه
آرشيو توانبخشي
عنوان نشريه
آرشيو توانبخشي
لينک به اين مدرک