تعيين نقش صبر و هوش اخلاقي در پيش‌بيني كنترل عمل (جهت‌گيري پويا و ايستا) مادران كودكان مبتلا به اختلال طيف اوتيسم

اختلال طيف اوتيسم، ناتواني تحولي_عصبي پايداري است كه چالش هاي مداوم در رشد ارتباط اجتماعي، گفتار، ارتباطات غيركلامي و همچنين الگوهاي رفتاري كودك داراي اين اختلال، مي‍تواند تعامل مادر و فرزند را تحت تأثير قرار ‍دهد. ازاين‌رو، توجه به عوامل مؤثر بر سازگاري مادر، به منظور ارتقاي سلامت مادر و بهبود روابط مادر_كودك، حائز اهميت است. پژوهش حاضر باهدف تعيين نقش صبر و هوش اخلاقي در پيش ‍بيني مؤلفه هاي كنترل عمل (جهت گيري پويا و ايستا) مادران كودكان مبتلا به اختلال طيف اوتيسم انجام شد. جامعۀ آماري شامل حدود 300 مادر داراي كودك با اختلال طيف اوتيسم عضو در گروه مرد‍م نهاد و خودجوش «پرسش و پاسخ تجربيِ اوتيسم نگار؛ مادر ايليا» در شهر تهران بود كه از بين آن‍‍ها 169 نفر به شيوه نمونه ‍گيري در دسترس انتخاب شدند. براي سنجش متغيرهاي پژوهش از مقياس سنجش صبر حسين ثابت (PS)، پرسشنامه هوش اخلاقي لنيك و كيل (MIQ) و پرسشنامه تجديدنظر شده كنترل عمل (ACS-R) به روش اجراي اينترنتي استفاده گرديد. تحليل داده ها با استفاده از نرم ‍افزار spss و فنون آماري توصيفي، تحليل همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند متغيري صورت گرفت. نتايج نشان داد بين صبر و هوش اخلاقي با مؤلفه هاي كناره ‍گيري، آغازگري و پافشاري رابطۀ مثبت و معنادار و با مؤلفه هاي اشتغال ذهني، دودلي و بي ثباتي رابطۀ منفي و معنادار وجود دارد؛ بنابراين يافته ها بيانگر نقش صبر و هوش اخلاقي در بالا بردن جهت گيري پويا و كاهش جهت گيري ايستا در مادران كودكان با اختلال طيف اوتيسم مي‍باشد.