تشخيص باكتري لپتوسپيروز در ادرار جوندگان با حسگر تشديد پلاسمون سطحي با استفاده از ساختارهاي جاذب فرامواد

لپتوسپيروز بيماري مشترك بين انسان و دام است كه مي‌تواند در استخر، رودخانه، آب‌هاي سطحي، خاك‌هاي مرطوب لجن‌زارها و در هواي گرم زنده بماند. لپتوسپيروز مي‌تواند مستقيماً توسط تماس با ادرار اغلب جوندگان (موش صحرايي، روباه، راكون و غيره) از طريق خراش يا آسيب‌هاي جزئي و يا غير مستقيم توسط آب و خاك آلوده به انسان منتقل شود. با توجه به اينكه كشت و رشد اين باكتري وقت‌گير است استفاده از حسگرهاي تشديد پلاسمون سطحي با استفاده از ساختار فراماده روش مناسبي براي تشخيص سريع اين بيماري است. از آنجا كه باكتري لپتوسپيرا از طريق ادرار قابل شناسايي است، در اين مطالعه از پنج نمونه ادرار حيوان جونده به‌عنوان ماده مورد حسگري در ساختار طراحي شده استفاده شده است. در ساختار پيشنهادي، فلز طلا به دليل واكنش‌پذيري خيلي كم و عدم اكسيد شدن به‌عنوان فلز پلاسموني انتخاب شده است. منحني‌هاي جذب براي بررسي حساسيت اين افزاره به‌دست آمده و نتايج از نظر حساسيت، دقت تشخيص و ضريب كيفيت بررسي و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دﻫﺪ اﯾﻦ ﺣﺴﮕﺮ ﺑﺎ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ nm/RIU 1315 و ﻣﻌﯿﺎر ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ 1-^63RIU ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﺗﺸﺨﯿﺺ باكتري لپتوسپيرا را دارد.