بررسي تأثير فعاليت‌هاي مديريت دانش و مديريت منابع انساني بر نوآوري در مراكز رشد و فناوري

امروزه با تغيير فضاي رقابت، كشورهايي موفق هستند كه دانش بيشتري دارند و مديريت دانش و فعاليت‌هاي منابع انساني دانش‌محور در سازمان‌ها به‌ويژه در شركت‌هاي دانش‌بنيان كه خود پايگاه هم‌افزايي علم، فن و ثروت هستند، اهميت ويژه‌اي يافته است. پژوهش كاربردي حاضر با هدف بررسي ميزان تأثير فعاليت‌هاي مديريت دانش و مديريت منابع انساني بر نوآوري با استفاده از روش تحقيق توصيفي پيمايشي به اجرا درآمده است. جامعه آماري، كاركنان شركت‌هاي مستقر در مراكز رشد و فناوري بوده و با استفاده از فرمول كوكران 120 نفر از نمونه‌هاي آماري به پرسشنامه‌ها پاسخ دادند. پايايي پرسشنامه با پايايي تركيبي بيش از 0/6 و ضريب آلفاي كرونباخ برابر با 0/892 مورد تأييد قرار گرفت. روايي آن نيز با روايي محتوا و روايي همگرا با معيار ميانگين واريانس مربوط به سازه‌ها كه بيش از 0/4 بود، مورد تأييد قرار گرفت. درنهايت مدل مفهومي پژوهش با استفاده از مدل معادلات ساختاري در نرم‌افزار PLS برازش شد و نتايج نشان داد عوامل متعدد در زيرمجموعه مديريت دانش اعم از اقدامات سرپرستي، جبران خدمت دانش‌محور، مكانيسم يادگيري و اقدامات فناوري اطلاعات بر نوآوري تأثير دارد. ضمن اين‌كه معني‌دار بودن تأثير عواملي از قبيل حفاظت دانش، مديريت استراتژيك دانش و شايستگي، استخدام دانش‌محور، آموزش و توسعه دانش‌محور، ارزيابي عملكرد دانش‌محور و سازماندهي كار بر نوآوري مورد تأييد قرار نگرفت.