بررسي رخداد فرايند جوشش بر مبناي شواهد كاني‌شناسي، بافتي و ميانبارهاي سيال در كانسارهاي اپي‌ترمال: مطالعه موردي كانسار چاه‌مراد، سيستان و بلوچستان، ايران

جوشش يكي از فرايندهاي متداول است كه به تشكيل ذخاير رگه‌اي و غني‌شدگي فلزات گرانبها مي‌انجامد. وجود رابطه مكاني بين جوشش و نهشت فلزات گرانبها ابزاري ارزشمند در اكتشاف ذخاير اپي‌ترمال به‌شمار مي‌ر‌ود. بنابراين بررسي رخداد اين فرايند در كانسارهاي اپي‌ترمال مي‌تواند تخمين درستي از ادامه روند اكتشافي پيش‌رو قرار دهد. كانسار طلاي اپي‌ترمال چاه‌مراد در فاصله 75 كيلومتري شمال باختر شهرستان بزمان، استان سيستان و بلوچستان قرار دارد. از نظر جايگاه زمين‌شناختي، اين كانسار در محدوده كمان ماگمايي مكران–چاگاي در جنوب‌خاور ايران قرار گرفته است. كانه‌زايي طلا در كانسار چاه‌مراد در 3 مرحله و به صورت رگه‌هاي سيليسي در حدفاصل پهنه دگرساني آرژيليك با سنگ ميزبان داسيت و ريوداسيت‌ رخ داده است. بررسي‌هاي بافتي، كاني‌شناسي و مطالعات ميانبارهاي سيال نشان‌دهنده رخداد فرايند جوشش در اين كانسار است.از جمله مهم‌ترين شواهد رخداد اين فرايند، مي‌توان به حضور الف) آدولاريا، ب) كلسيت با بافت تيغه‌اي، پ) بافت‌هاي برشي، كلوفرمي، قشري، ت) وجود ميانبارهايي با نسبت متفاوت مايع و بخار، ث) افزايش شوري سيال با كاهش دماي همگن‌شدگي در ميانبارهاي سيال، ج) وجود ميانبارهاي سيال با شوري‌هاي متفاوت، چ) هميافتي ميانبارهاي تك‌فازي سيال همراه با تك‌فازي بخار اشاره داشت. بنابراين، وجود رخداد  جوشش، در كانسار چاه‌مراد تاييد مي‌گردد.