مقايسه دو روش انفوزيون وريدي انسولين با تزريق زير جلدي انسولين بر كنترل قند خون و عوارض آن در بيماران تحت جراحي قلب در مركز قلب و عروق شهيد رجايي 1396-1395

مقدمه: هايپرگليسمي يكي از عوامل مهم در پروگنوز ضعيف در بيماران ديابتي مي باشد. پيشرفت آترواسكلروزيس خود علت اصلي بسياري از اعمال جراحي قلبي است و بيماران ديابتي بعد از عمل قلب دچار عوارض زيادي مثل عفونت و عدم كنترل قند خون و اختلال هوشياري واختلال هموديناميك و اينتوبه ماندن طولاني پس از عمل،اختلالات يوني مثل پتاسيم و اختلالات ريتم قلبي مي شوند. اين مطالعه با هدف بررسي كنترل قند خون و عوارض آن با دو روش تزريق زير جلدي و انفوزيون در بخش مراقبت ويژه مركز قلب و عروق شهيد رجايي صورت گرفته است. روش ها: مطالعه حاضر به روش كارآزمايي باليني نيمه تجربي، بر روي 200 بيمار مبتلا به ديابت كه تحت جراحي پيوند عروق كرونر قرار گرفتند انجام شد و نمونه گيري به روش در دسترس (آسان) بود. بيماران ديابتي  به صورت تصادفي در دو گروه انفوزيون انسولين و تزريق زير جلدي انسولين قرار گرفتند و با استفاده از دو پروتكل تزريق زير جلدي انسولين و انفوزيون انسولين مركز قلب و عروق شهيد رجايي از زمان ورود به بخش مراقبت ويژه تا 24 ساعت بعد از عمل از نظر ميزان قند خون، تغييرات پتاسيم(هايپو كالمي)، اختلال اسيد و باز (ميزان بي اي )خون شرياني، مدت اتصال به دستگاه ونتيلاتور و مدت اقامت در بخش ويژه در دو گروه كنترل قند خون با روش زير جلدي و انفوزيون بعد از عمل مورد مقايسه قرار گرفتند. نتايج: درمقايسه ميانگين قند خون تفاوت معناداري بين دو گروه مشاهده نشد و ميانگين قند خون در هر دو روش به هم نزديك بوده و با توجه به كنترل دقيق در هيچ بيماري افت قند ايجاد نشده است. از نظر ميزان اقامت در بخش ويژه تفاوت معناداري در دو گروه مشاهده شد كه ميزان اقامت براي بيماران  در گروه انفوزيون طولاني تر بود(0.001=pv)و از نظر مدت اينتوبه ماندن بيماران پس از عمل جراحي تقاوت معناداري در دو گروه مشاهده شد كه مدت اينتوبه در گروه انفوزيون كوتاه بوده است و از نظر مقايسه اختلال الكتروليتي هايپوكالمي تفاوت معناداري بين دو گروه مشاهده شد و ميانگين پتاسيم در گروه انفوزيون كمتر بود. از نظر مقايسه اختلالات اسيدو باز تفاوت معناداري در دو گروه مشاهده شد و ميانگين بي اي به عنوان متغير اسيدو باز در گروه انفوزيون كمتر بود.(0.004=pv)نتيجه گيري: با توجه به اينكه كنترل قند خون در هر دو روش به طور موثر صورت گرفته است ميتوان از هر دو روش براي كنترل قند خون بيماران ديابتي بعد از عمل جراحي قلب  استفاده كرد ولي چون در روش انفوزيون ارتباط معنا داري بين هايپو كالمي ( 0.001=pv)و  اختلال اسيدوز و باز (بي اي )ديده شده توصيه ميشود كه پايش دقيق تر بيماراني كه با انفوزيون انسولين كنترل قند خون براي آن ها انجام شده است در بخش مراقبت هاي ويژه صورت گيرد و با توجه به اقامت طولاني تر بيماران در گروه انفوزيون نسبت به روش تزريق زير جلدي ، ساير علل تاثير گذار بر مدت اقامت بيماران ديابتي در بخش مراقبت هاي ويژه بررسي شود.