تبيين سلامت روان و كيفيت تعامل مادر-كودك با نقص توجه-بيش‌فعالي براساس سبك‌هاي فرزندپروري

زمينه و هدف: هدف از انجام پژوهش پيش‌رو تبيين سلامت روان و كيفيت تعامل مادر-كودك با نقص توجه-بيش‌فعالي براساس سبك‌هاي فرزندپروري بود.مواد و روش‌ها ‌: براين اساس روش پژوهش توصيفي و در زمره روش‌هاي علّي-مقايسه‌اي بود. جامعه شامل مادران با فرزند مبتلا به اختلال نارسايي توجه/ بيش‌فعال در دامنه سني شش تا دوازده سال در شهر تهران در سال تحصيلي ۹۸-۹۹ بود. گروه نمونه پژوهش حاضر كه به شيوه در دسترس انتخاب شدند، شامل 100 مادر داراي فرزند مبتلا به اختلال نارسايي توجه/ بيش‌فعالي كه به خانه سلامت منطقه 22 شهر تهران مراجعه نمودند، بود. براي شناسايي دانش‌آموز مبتلا به اختلال نارسايي توجه/بيش‌فعالي از پرسشنامه گزارش والد CSI4 و مصاحبه‌ تشخيصي بر اساس DSM5 استفاده شد. جمع‌آوري داده‌ها با پرسشنامه‌هاي سبك فرزندپروري بامريند(بامريند،1991)، مقياس رابطه والد-كودك (پيانتا،1994)، مقياس مشكلات رفتاري كودكان(كانرز،1968) و پرسشنامه سلامت روان استفاده شد.يافته ها: نتايج نشان داد كه سلامت روان مادران به تفكيك سبك فرزندپروري بجز در نمره كل سلامت تفاوت معناداري دارد. همچنين در تعامل مادر-كودك نيز تفاوت‌ها براساس نوع سبك فرزندپروري مادران معنادار بود كه اين معناداري تنها در دو خرده مقياس رابطه مثبت كلي و تعارض گزارش شد.نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي بدست آمده مي‌توان اين گونه بيان نمود كه آموزش فرزندپروري و انتخاب سبك‌هاي مناسب در مادران با كودك ADHD مي‌تواند علاوه بر بهبود سلامت روان مادران، در ارتقاي كيفي تعامل مادر با كودك خود نيز اثربخش باشد.