تحليل كيفيت آزمون عيني ساختارمند باليني در دانشگاه علوم پزشكي البرز

مقدمه: يكي از روشهاي ارزشيابي مبتني بر عملكرد، آزمون هاي عيني ساختارمند مي باشد. گذراندن اين آزمون جهت فراغت از تحصيل دانشجويان پزشكي، انجام طبابت و شركت در دوره تخصصي ضروري است. اين مطالعه  به منظور  تحليل كيفيت اين آزمون ها با استفاده از شاخص هاي سايكومتريك طراحي شده است.روش‌ها ‌: در اين مطالعه توصيفي مقطعي آزمون هاي سه دوره صلاحيت باليني 31 و 32 و 33 مورد تحليل قرار گرفتند. شاخص هاي ميانگين (انحراف معيار)، نمره حدنصاب (به روش رگرسيون مرزي)، ميزان ردي، ضريب تعيينR^2 ، ريشه ميانگين مربعات خطا براي تخمين ميزان خطاي حد نصاب همچنين ضريب دشواري و ضريب تميز در تك تك ايستگاه ها و كل آزمون ها محاسبه شد. نتايج: 64 دانشجوي پزشكي سال آخر پزشكي  به همراه 26 نفر آزمونگر متخصص هر ايستگاه در اين آزمون ها حضور داشتند. با توجه به نمره حد نصاب رگرسيون مرزي در آزمون 31 ام همه دانشجويان نمره قبولي را كسب كرده و مردود نداشتيم. RMSE كل معادل 0.55 بود و مقدار  R^2در ايستگاه هاي مختلف از 0.45تا 0.85 بدست آمد. سخت ترين و آسانترين ايستگاهها براساس ضريب دشواري به ترتيب زنان، پزشكي اجتماعي و ارتوپدي بود. در آزمون 32ام ميزان ردي يك نفر(4.3درصد) بود. RMSE كل 0.57 و مقدار R^2 در ايستگاه هاي مختلف از 0.38تا 0.87 بدست آمد. سخت ترين و آسانترين ايستگاهها بر اساس ضريب دشواري به ترتيب ايستگاه راديولوژي، طب اورژانس و جراحي  بود. در آزمون 33ام همه دانشجويان نمره قبولي را كسب كردند. RMSE  كل معادل 0.77 بود و مقدارR^2  در ايستگاه هاي مختلف از 0.39 تا 95/ 0 بدست آمد. سخت ترين و آسانترين ايستگاهها بر اساس ضريب دشواري به ترتيب داخلي، غدد و جراحي بود.نتيجه‌گيري: براي ارتقاي كيفيت آزمونOSCE  سنجش كيفيت آن حياتي است. استفاده از شاخص هاي سايكومتريك مي تواند گامي مهم در تعيين كيفيت آزمون باشد. نتايج به دست آمده در طول سه دوره آزمون حاكي از آن است كه در بيشتر ايستگاه ها كيفيت آزمون قابل قبول بوده و در چند مورد نيز نيازمند بازنگري و بهبود وضعيت هستند.