تعيين نگرش دستياران تخصصي جراحي دهان، فك و صورت دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي آزاداسلامي تهران در مورد كيفيت و بازدهي يادگيري از همتايان در سال تحصيلي 1402-1401

سابقه و هدف: آموزش و يادگيري از طريق همتايان  در طول تحصيل مي تواند دانشجويان را نسبت به اين نوع آموزش و يادگيري ترغيب و سبب ارتقاي مهارت‌هاي عملي و نظري آنان شود. اين مطالعه با هدف تعيين نگرش دستياران تخصصي جراحي دهان، فك و صورت در مورد كيفيت و بازدهي يادگيري از همتايان انجام گرفت.مواد و روش ها: اين مطالعه ي كيفي بر روي 8 دستيار تخصصي جراحي دهان، فك و صورت سال اول تا پنجم شاغل به تحصيل در دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي آزاد اسلامي تهران در سال تحصيلي 1402-1401 انجام شد. پرسشنامه‌اي نيمه ساختاريافته شامل حيطه‌هاي مهارت عملي، دانش نظري، مهارت ارتباطي، تسلط بر قوانين و مقررات دانشكده و مهارت شغلي توسط محقق طراحي شد. نگرش دستياران از طريق مصاحبه سنجيده شد و پاسخ‌هاي آنها به سوالات پرسشنامه گزارش شد.يافته ها: در تمام مباحث آموزش گروه علوم پايه و در جلساتGround Round و در جراحي‌هاي Minor آموزش از سوي اساتيد به دستياران انجام ميشد. در بعضي موارد در صورت تكليف اساتيد به انجام جراحي، فرايند آموزش تحت نظر سال بالايي اتفاق ميافتد. دستياران سال بالاتر معتقد بودند در ابتداي آموزش خود در بيمارستان به دليل عدم دسترسي به اساتيد، آموزش آنها از طريق دستياران انجام مي‌شد. در اكثر موارد آموزش‌ها به صورت مشاهده انجام مي‌شد و فرايند Peer teaching اتفاق نمي افتاد. در بحث ادغام Peer learning در كوريكولوم آموزشي نظرات دستياران اين بود كه عليرغم مفيد بودن اين شيوه آموزشي، اجبار به استفاده از آن خصوصاً مقيد كردن مباحث خاصي براي آموزش به اين شيوه نمي تواند مفيد باشد. نتيجه گيري:  نتايج اين پژوهش حاكي از لزوم توجه بيش‌تر مؤسسات آموزشي و دانشگاه‌ها به روش‌هاي آموزشي دانشجو محور مانند آموزش همتا است، چرا كه استفاده از اين روش‌ها مي‌تواند با فراهم كردن تجربه مثبت و يادگيري ماندگار و عميق، مكمل تدريس استاد باشد.