ارزيابي تغيير اقليم با استفاده از مدل گردش عمومي جو (AOGCM) و تأثير آن بر رواناب با استفاده از مدل HEC-HMS

با توجه به آشكارشدن تغييرات اقليمي در اكثر مناطق دنيا و اثر آن بر بخش‌هاي مختلف چرخه آب، آگاهي از وضعيت منابع آب به‌منظور مديريت صحيح منابع و برنامه‌ريزي براي آينده ضروري است. از اين‌رو مطالعات زيادي در مناطق مختلف با هدف تحليل اثرات تغيير اقليم بر فرآيند هيدرولوژيك در دوره‌هاي آتي انجام شده است. در مطالعه حاضر به بررسي اثرات تغيير اقليم بر رواناب سطحي با استفاده از مدل گردش عمومي جو (AOGCM) در شهرستان خميني‌شهر پرداخته شد. براي اين كار از شبيه‌سازي دماي حداكثر و حداقل و بارش دوره آتي (2049-2020) با استفاده از ميانگين‌گيري وزني از سه مدل با كمترين خطا براي هر يك از پارامترهاي دماي حداقل و حداكثر و بارش، بر اساس سناريوي انتشار A2 و B1 (حالت بدبينانه و خوش‌بينانه) از مجموعه مدل‌هاي AOGCM-AR4 استفاده شد و به‌منظور ريزمقياس‌نمايي، از مدل LARS-WG استفاده شد. به‌منظور پيش‌بيني رواناب نيز از نرم‌افزار HEC-HMS استفاده شد. نتايج به‌دست آمده ناشي از بررسي اثر تغيير اقليم در دوره آتي (2049-2020) نسبت به دوره مشاهداتي (2000-1971)، در سناريو A2 براي دماي حداقل و حداكثر به‌ترتيب و به‌طور ميانگين افزايش 1/1 و 1/6 درجه سانتي‌گراد و كاهش 17/8 درصدي بارش را نشان داد و در سناريو B1 نيز براي دماي حداقل و حداكثر به‌ترتيب و به‌طور ميانگين افزايش 1/1 و 1/4 درجه سانتي‌گراد و كاهش 13 درصدي بارش به‌دست آمد. نتايج مربوط به رواناب در شش سناريوي موجود متفاوت بود، بدين صورت كه بيشترين كاهش رواناب مربوط به سناريوي كاربري اراضي ثابت و سناريو A2 (كاهش 22/3 درصدي) و بيشترين افزايش مربوط به سناريوي افزايش 45 درصدي شهري و سناريوB1 (افزايش 5/8 درصدي) است. پس با توجه به اينكه در آينده بدون شك افزايش بافت شهري وجود خواهد داشت به همين دليل حجم رواناب در آينده، قابل ملاحظه خواهد بود كه از اين حجم مي‌توان براي تغذيه آب زيرزميني و آبياري باغات و فضاي سبز شهرستان بهره برد.