ارزيابي تابع‌هاي انتقالي رگرسيوني، ماشين بردار پشتيبان و برنامه‌ريزي بيان ژن در پيش‌بيني پارامترهاي رطوبتي خاك در دشت ارسباران

استفاده از تابع‌هاي انتقالي براي پيش‌بيني پارامترهاي رطوبتي خاك به‌عنوان روش‌هاي علمي و در عين حال اقتصادي مورد تأكيد و پژوهش پژوهشگران است. در اين پژوهش، ظرفيت زراعي (FC) و نقطه پژمردگي دائم (PWP) خاك با استفاده از سه تابع انتقالي رگرسيوني (خطي و غيرخطي)، مدل ماشين بردار پشتيبان (SVM) و مدل برنامه‌ريزي بيان ژن (GEP) براساس سه شاخص ارزيابي عملكرد ضريب تعيين (R2)، مجذور ميانگين مربعات خطا (RMSE) و نسبت اختلاف توسعه يافته (DDR) در دشت ارسباران در شمال غرب ايران شبيه‌سازي شده است. پارامترهاي مستقل شامل درصد رس (Cl)، درصد سيلت (Si)، درصد شن (Sa)، درصد مواد آلي (OC)، چگالي ظاهري (ρb) و چگالي حقيقي (ρs) خاك بودند كه با استفاده از آزمون گاما، متغيرهاي درصد Si، ρb و ρs براي پيش‌بيني پارامتر FC و متغيرهاي ρb و ρs براي پيش‌بيني پارامتر PWP انتخاب شدند. نتيجه پژوهش نشان داد هر سه تابع انتقالي قادر به پيش‌بيني FC و PWP هستند اما مدل SVM داراي بهترين عملكرد در ميان اين سه گروه تابع انتقالي است به‌طوري كه مقدار شاخص‌هاي (R2، RMSE، DDRmax) در فرايندهاي آموزش و آزمون براي پارامتر FC به‌ترتيب (0/9908، 0/5517، 17/50) و (0/9785، 0/7004، 11/62) و براي پارامتر PWP به‌ترتيب (0/9872، 0/5764، 2/85) و (0/8389، 1/187، 3/09) به‌دست آمدند.