تحليل روند زماني- مكاني فراواني فرين‌هاي بارش روزانه ايران

شناسايي رفتار فراسنج بارش از مهم‌ترين اصول برنامه‌ريزي‌هاي مرتبط با منابع آب به شمار مي‌رود. در اين پژوهش تلاش شد تا با استفاده از داده‌هاي بارش روزانه 3423 ايستگاه همديد، اقليم‌شناسي و باران‌سنجي براي دوره 1970 تا 2016 و با انجام ميان‌يابي به روش كريجينگ روند تغييرات زماني نمايه‌هاي فرين بارشي كشور در قالب تحليل ياخته‌اي مورد بررسي قرار گيرد. در ادامه با استفاده از نمايه‌هاي صدكي (صدك كمتر از 10، كمتر از 25، 25 تا 75، 75 تا 90 و بالاتر از 90) و تحليل رگرسيون، تغييرات فراواني روزهاي عضو هر يك از نمايه‌هاي چندكي در طول زمان محاسبه و در قالب نقشه ترسيم شد. نتايج نشان داد كه در طول دوره مورد مطالعه 86/6 درصد از ياخته‌هاي مرتبط با روزهاي توأم با صدك دهم يا كمتر از آن در سطح كشور، روندي افزايشي داشته‌اند. از سوي ديگر، ياخته‌هاي مرتبط با روزهاي توأم با صدك نودم و بيش از آن نيز روندي افزايشي از خود نشان داده‌اند. با توجه به اينكه ياخته‌هاي توأم با صدك‌هاي 25، 25-75 (بهنجار) و صدك 75 روندي كاهشي از لحاظ تعداد روزهاي گروه خود به نمايش گذاشته‌اند، مي‌توان استنباط كرد كه شرايط بارشي كشور و روزهاي همراه با بارش به سمت مقادير حدي حركت كرده و احتمال خشكسالي يا سيلاب‌هاي مخرب در كشور افزايش يافته است.