تاثير رويكرد اقتصادي عدالت محور احمدي‌ نژاد بر تامين عدالت اجتماعي

عدالت در طول تاريخ در انديشه مكاتب و فيلسوفان گوناگون معاني متفاوتي داشته است اين تحقيق با تطبيق دومفهوم ازعدالت يعني عدالت اجتماعي رالز و عدالت نئوليبرالي فريدمن و هايك با شعارها و عملكرد دولت احمدي مي خواهد با روش تحليلي و توصيفي به اين سئوال پاسخ دهد كه آيا دولت‌هاي نهم و دهم كه با شعار تامين عدالت اجتماعي روي كار آمدند توانستند در نهايت به اهداف خود رسيده و عدالت اجتماعي را بر قرار سازند؟ فرضيه اين پژوهش اين است كه در نهايت علي رغم شعار عدالت اجتماعي در نهايت احمدي‌نژاد نيز همانند دولت‌هاي پيشين خود به سياست‌هاي نئوليبرالي ادامه داده داده و نتوانسته به شعار عدالت اجتماعي جامه عمل بپوشاند. آنچه كه با توجه به بررسي سياستها و آمارها مشخص شد اين است كه هرچند سياست‌هايي مقطعي و كم اثر همچون مسكن مهر در راستاي عدالت اجتماعي به كار گرفته شد اما در نهايت اين سياستها به دليل ضعف كارشناسي‏ و عدم تلاش براي تغيير ريل اقتصادي نتوانستند اهداف اين دولت را محقق سازند و اگرچه در بعضي سالها به شكلي مقطعي شاخص‌هايي چون ضريب جيني را تغيير دادند اما در نهايت دولت دهم با شاخص‌هاي منفي از نظر عدالت اجتماعي به كار خود پايان داد