جامعه شناسي روستايي ايران و عوامل موثر در توسعه گردشگري

يكي از موضوعاتي كه امروزه به شدت مورد توجه جامعه شناسان روستايي قرار گرفته است، گردشگري روستايي و تأثير آن بر توسعة پايدار و همه جانبة روستا است. از منظر جامعه شناسي روستايي عوامل مختلفي در توسعة گردشگري روستايي و به تبع آن توسعة روستاها نقش دارند. از اين رو، هدف از مقالة حاضر ارزيابي عوامل مؤثر در توسعة گردشگري روستايي از منظر جامعه شناسي و به دنبال آن شناسايي اولويت بندي و درجة اهميت هر يك از عوامل مورد نظر در روستاهاي استان ايلام است. از اين رهگذر مي توانيم به سياستگذارن و تصميم گيران حوزة گردشگري براي اتخاذ تصميمات كاربردي تر كمك نماييم. بر اين اساس، مسألة پژوهش حاضر آن است كه اولاً مهم ترين عوامل تأثيرگذار بر رشد و توسعة گردشگري روستايي در استان ايلام كدامند؟ و به دنبال آن كدام يك از عوامل مذكور از درجه اهميت بيشتري در توسعة گردشگري روستايي منطقه مورد مطالعه برخوردارند؟ اين پژوهش از نظر ماهيت، از نوع پژوهش هاي تلفيقي كمّي- كيفي و از لحاظ هدف؛ از نوع تحقيقات كاربردي به شمار مي آيد. از نظر نحوة گردآوري داده ها، روش تحقيق توصيفي- تحليلي و پيمايشي (مصاحبه و پرسشنامه) مورد استفاده قرار گرفته است. يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه  از ميان 20 عامل فرعي مؤثر بر توسعه گردشگري در نقاط هدف، دو عامل زيرساختي (امكانات حمل و نقل مستقيم بين روستاهاي استان ايلام و استان‌‌هاي همجوار،نظارت كافي و اهرم‌‌هاي مؤثر كنترلي در خصوص بهسازي، تعمير و نگهداري) و يك عامل فرهنگي- اچتماعي (آموزش و تعميم روش‌‌هاي ارتباطي در مناطق گردشگري) از اولويت بيشتري برخوردار بوده اند.