تعيين ويژگي‌هاي فردي و تعاملي كودكان پيش‌دبستاني داراي اختلالات اضطرابي بر اساس مدل تحولي-تفاوت‌هاي فردي مبتني بر ارتباط (DIR)

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين ويژگي هاي فردي و تعاملي كودكان پيش دبستاني داراي اختلالات اضطرابي بر اساس مدل تحولي-تفاوت هاي فردي مبتني بر ارتباط انجام شد. روش: روش پژوهش، تركيبي از نوع  همزمان-لانه گزيني بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمام كودكان 4 تا 6 ساله داراي اختلالات اضطرابي شهرستان كاشمر  است كه در سال 1400-1399 بر اساس طرح غربالگري اضطراب تشخيص اختلالات اضطرابي دريافت كرده اند و از ميان آنها 19 كودك به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. داده هاي كيفي از طريق مصاحبه با كودك و والد و داده هاي كمي از طريق پرسشنامه هاي كيفيت مراقبت مادرانه قنبري (1390)، عملكرد تأملي مادر ليتن (2013) وضعيت حسي دان (1999) و تحول هيجاني-كاركردي گرينسپن (2001) جمع آوري، اطلاعات كمي توسط نقطه برش و اطلاعات كيفي توسط روش تحليل محتوا تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد كه سه تفاوت بين داده‌هاي كمي و كيفي وجود دارد: اطلاعات كمي 26 درصد از افراد نمونه كه حاكي از ضعف ثبت حسي در كودكان مضطرب بود با نتايج كيفي بيش واكنشي حسي در اين كودكان، متناقض است و همچنين در عملكرد تأملي مادر و خرده مقياس ابهام پرسشنامه كيفيت مراقبت مادرانه اكثريت افراد نمونه اختلالي وجود نداشت كه با اطلاعات كيفي در تناقض است. نتيجه گيري: تفاوت هاي به دست آمده دليل بر برتري روش كمي و يا كيفي نيست و با رويكرد  DIR  همسو است و نتايج به دست آمده مكمل يكديگرند و جزئيات بيشتري از ويژگي هاي فردي و تعاملي كودكان مضطرب را نشان مي دهند.