مقايسه اثربخشي روان‌ درماني پويشي كوتاه ‌مدت فشرده و طرح‌واره درماني بر افسردگي و اضطراب مادران داراي فرزند مبتلابه اتيسم

هدف: پژوهش حاضر باهدف مقايسه اثربخشي روان‌درماني پويشي كوتاه‌مدت فشرده و طرح‌واره درماني بر افسردگي و اضطراب مادران داراي فرزند مبتلابه اتيسم انجام شد. روش: روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل و پيگيري سه ماه و جامعه‌ي آماري شامل تمامي مادران كودكان اوتيستيك مراكز آموزشي و توان‌بخشي شهر تهران در سال 99 بود. 45 نفر به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفي در دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل (هر گروه 15 نفر) جايگزين شدند. جلسات روان‌درماني پويشي كوتاه‌مدت فشرده و طرح‌واره درماني طي 12 جلسه 60 دقيقه‌اي، به‌صورت فردي، هفته‌اي يك جلسه برگزار شد. آزمودني‌ها در مرحله پيش‌آزمون-پس‌آزمون و پيگيري پرسشنامه افسردگي بك- ويرايش دوم (1996) پرسشنامه اضطراب بك (1998) را تكميل كردند. داده‌هاي پژوهش حاضر با استفاده از روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد هر دو روش روان‌درماني پويشي كوتاه‌مدت فشرده و طرح‌واره درماني در مقايسه با گروه كنترل منجر به كاهش افسردگي و اضطراب شده است و اين تأثير در پيگيري نيز پايدار بود (0.01 P). ولي روان‌درماني پويشي كوتاه‌مدت فشرده در مقايسه با طرح‌واره درماني افسردگي را بيشتر كاهش داده است. در مقابل تفاوت اثر دو شيوه درمان بر اضطراب در سطح (0.05 P) معنادار نبود. نتيجه‌گيري: نتيجه‌گيري شد روان‌درماني پويشي كوتاه‌مدت فشرده در مقايسه با طرح‌واره درماني روش مؤثري براي كاهش افسردگي مادران داراي فرزند مبتلابه اتيسم است.