بررسي شاخص‌هاي رشدي و تبادلات گازي دو رقم قرنفل (Dianthus barbatus) تحت تنش شوري

به منظور مطالعه اثر تنش شوري بر شاخص‌هاي رشدي و تبادلات گازي در دو رقم قرنفل، آزمايشي به صورت فاكتوريل بر پايه طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار انجام شد. تنش شوري كلريد سديم در ده سطح (صفر، 10، 20، 30، 40، 50، 60، 70، 80 و 90 ميلي مولار) و رقم در دو سطح (’باربارين‘ و ’ديانا‘) اجرا شد. در اين پژوهش، وزن تر و خشك اندام هوايي، برگ و ريشه، قطر و تعداد گل، سطح برگ، ارتفاع، قطر ساقه، تعداد شاخه جانبي، هدايت روزنه‌اي، ميزان فتوسنتز، درصد عناصر سديم و پتاسيم و نيز نسبت اين دو عنصر بررسي گرديد. نتايج نشان داد كه تنش شوري اثرات منفي بر رشد هر دو رقم داشت و بيش‌ترين مقادير صفات رشدي در تيمار كنترل (عدم كاربرد نمك كلريد سديم) مشاهده شد. سطوح بالاي تنش شوري، به شدت وزن تر و خشك و نيز ارتفاع و سطح برگ گياه را كاهش داد، همچنين تنش در هر دو رقم منجر به كاهش تعداد و قطر گل شد. تنش شوري بر ميزان فتوسنتز و هدايت روزنه‌اي نيز اثر منفي برجاي گذاشت و منجر به كاهش اين دو صفت در شرايط سطوح بالاتر تنش شوري شد. غلظت عنصر سديم به واسطه كاربرد كلريد سديم با افزايش سطح تنش افزايش يافت و با اثر بر جذب پتاسيم منجر به كاهش درصد پتاسيم با افزايش سطح كلريد سديم شد و در نهايت در گياهان رشد يافته در شرايط تنش، نسبت سديم به پتاسيم نيز افزايش نشان داد. به طور كلي رقم باربارين در اكثر صفات نسبت به رقم ’ديانا‘ تحمل بالاتري نشان داد و جهت استفاده در مناطق با آب و خاك شور توصيه مي شود.