افزايش تركيبات آنتي‌اكسيداني و حفظ كيفيت ظاهري ميوه گيلاس در زمان پس از برداشت تحت تأثير اسانس مرزنجوش

گيلاس از جمله ميوه هايي است كه بدليل فسادپذيري بالا متحمل ضايعات فيزيولوژيكي پس از برداشت مي شود. باتوجه به اثبات فعاليت ضد قارچي اسانس هاي گياهي، استفاده از آن ها به عنوان يك ايده طبيعي در جهت كاهش ضايعات پس از برداشت، افزايش ماندگاري و تضمين سلامت مصرف‌كنندگان محصولات باغباني مطرح مي باشد. در تحقيق حاضر، تأثير غلظت هاي مختلف اسانس مرزنجوش (صفر، 250، 500، 750 و 1000 ميكروليتر در ليتر) و زمان انبارداري (روز 15ام و 30ام) بر واكنش هاي بيوشيميايي ميوه گيلاس شامل فعاليت آنزيم فنيل آلانين آمونيالياز، محتواي آنتوسيانين كل، ميزان اسيد آسكوربيك، رنگ بافت، فعاليت آنزيم پلي فنل اكسيداز، پوسيدگي و قهوه اي شدن دم ميوه با سه تكرار در قالب طرح كاملاً تصادفي مورد ارزيابي قرار گرفت. ميوه هاي تيمار شده به مدت 30 روز در دماي 1±0 درجه سانتي گراد و رطوبت نسبي 95-90 درصد به سردخانه منتقل شدند. اندازه گيري كيفي ميوه ها طي سه دوره زماني قبل از نگهداري، روز 15ام و روز 30ام نگهداري انجام گرفت. نتايج حاصل از اين ارزيابي نشان داد كه اسانس مرزنجوش به طور معني داري فعاليت آنزيم فنيل آلانين آمونيالياز، محتواي آنتوسيانين كل، ميزان اسيد آسكوربيك و تغيير رنگ را در سطح بالايي حفظ نمود. همچنين سرعت افزايش فعاليت آنزيم پلي فنل اكسيداز، تغييرپذيري رنگ بافت، پوسيدگي و قهوه اي شدن دم ميوه گيلاس را كاهش داد. اين موارد منجر گرديد تا با كاربرد اسانس مرزنجوش شاهد ثبات بازارپسندي اين ميوه طي روزهاي نگهداري باشيم. در نهايت مطابق يافته هاي پژوهش حاضر و با توجه به حفظ كيفيت و ماندگاري ميوه هاي گيلاس تيمار شده نسبت به ميوه هاي بدون تيمار، مي توان به جاي تركيبات شيميايي مضر، اسانس مرزنجوش را به عنوان افزودني مجاز در زمان نگهداري ميوه گيلاس توصيه نمود.