بررسي صفات زراعي، توليد محصول و شاخص‌هاي اقتصادي در كشت مخلوط اسفناج با نخود

به‌‌منظور بررسي صفات زراعي، عملكرد و شاخص‌هاي اقتصادي در كشت مخلوط اسفناج با نخود، آزمايشي به صورت طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با چهار تيمار و سه تكرار در سال زراعي 96-1395 در شهرستان تويسركان اجرا گرديد. تيمارهاي آزمايشي شامل كشت مخلوط افزايشي 20 درصد نخود با اسفناج، كشت مخلوط جايگزيني 60 درصد اسفناج + 40 درصد نخود و كشت‌‌هاي خالص اسفناج و نخود بودند. ارتفاع بوته، تعداد شاخه در بوته و عملكرد دانه اسفناج به طور معني‌داري تحت تأثير كشت مخلوط قرار گرفتند. بيشترين ارتفاع بوته و كمترين تعداد شاخه در بوته اسفناج از كشت مخلوط جايگزيني به‌دست آمد. كشت مخلوط افزايشي و كشت خالص اسفناج نيز بدون تفاوت معني‌دار كمترين ارتفاع بوته و بيشترين تعداد شاخه در بوته را داشتند. بيشترين عملكرد دانه اسفناج مربوط به كشت مخلوط افزايشي بود. تيمارهاي كشت مخلوط افزايشي و كشت خالص از لحاظ عملكرد دانه و بيولوژيك اسفناج تفاوت معني‌داري با هم نداشتند. در گياه نخود نيز ارتفاع بوته، تعداد شاخه در بوته، تعداد غلاف در بوته و عملكرد دانه تحت تأثير كشت مخلوط قرار گرفتند. بيشترين ارتفاع بوته و كمترين تعداد شاخه و تعداد غلاف در بوته نخود از كشت مخلوط افزايشي به‌دست آمد. بيشترين عملكرد دانه نخود نيز مربوط به كشت خالص نخود بود. اسفناج و نخود به ترتيب گياهان غالب و مغلوب بودند. ارزيابي شاخص‌هاي اقتصادي نيز سودمندي كشت مخلوط اسفناج با نخود را نشان دادند. به طوري كه بالاترين نسبت برابري زمين، نسبت برابري ماده خشك، شاخص بهره‌وري سيستم و شاخص سودمندي مالي از كشت مخلوط افزايشي حاصل شد. در مجموع نتايج بيانگر اين است كه نخود گياه مناسبي جهت كشت مخلوط با اسفناج است. به طوري كه كشت مخلوط افزايشي 20 درصد نخود با اسفناج، عملكرد اسفناج و  كارايي استفاده از زمين را بهبود بخشيده و مي‌تواند بيشترين سود اقتصادي را عايد كشاورز كند.