اثرات گردشگري خلاق بر پايداري سرمايه هاي معيشتي خانوارهاي روستايي منطقه ارسباران

از پيش شرط هاي اساسي براي رسيدن به توسعه پايدار و رفاه در هر جامعه، حفظ و ارتقاء سرمايه معيشتي است. اين پژوهش يك مطالعه توصيفي- پيمايشي است كه تحليل روابط ساختاري سرمايه معيشتي بر اساس نظريهDFID  و گردشگري خلاق با ابعاد چهار گانه را مورد مطالعه قرار داده است. پژوهش حاضر از نوع كاربردي است كه به شيوه پيمايشي انجام شده است. جامعه آماري پژوهش سرپرستان خانوارهاي روستايي منطقه ارسباران بوده (10888=N) كه با استفاده از جدول كرجسي- مورگان، حجم نمونه ي آماري 329 نفر محاسبه گرديد. به منظور دستيابي به نمونه ها در اين پژوهش، از روش نمونه گيري تصادفي استفاده گرديد. مقدار آلفاي كرونباخ بدست آمده براي شاخص هاي گردشگري خلاق برابر 0.80 و براي شاخص هاي سرمايه هاي معيشتي 0.79 بدست آمده است.  براي تجزيه و تحليل داده ها از بسته نرم افزاري SPSS نسخه 24 و LISREL 8.8 استفاده شد. بر اساس نتايج به دست آمده مولفه هاي گردشگري خلاق و سرمايه هاي معيشتي به ترتيب با ميانگين 3.270  و 2.773 در روستاهاي منطقه ارسباران در حد مطلوب و پايين تر از حد مطلوب ارزيابي شده است و بين مولفه هاي گردشگري خلاق با سرمايه هاي معيشتي روابط علّي با شاخص هاي مطلوبي برازش داشت (RMSEA= 0/07). بر اساس يافته هاي تحقيق ارتقاء شاخص هاي طبقه خلاق، محصول خلاق، فرآيند خلاق و محيط خلاق در توسعه شاخص هاي سرمايه هاي معيشتي خانوارهاي روستايي اثرگذار است.