تاثير استفاده از سين بيوتيك پكتين و لاكتوباسيلوس پلانتاروم (Lactobacillus plantarum) بر عملكرد رشد و بيان ژن‌هاي مرتبط با رشد بچه فيل ماهي (Huso huso)

ﻓﯿﻞﻣﺎﻫﯽ از ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ارزﺷﻤﻨﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻬﺒﻮد ﺗﻐﺬﯾﻪ آنﻫﺎ ﺟﻬﺖ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ رﺷﺪ ﺑﯿﺶ ﺗﺮ و اﻓﺰاﯾﺶ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﯾﻤﻨﯽ از اﻫﺪاف ﻣﻬﻢ آﺑﺰيﭘﺮوري ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﺪف از اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺮرﺳﯽ اﺛﺮ ﭘﮑﺘﯿﻦ و ﻻﮐﺘﻮﺑﺎﺳﯿﻠﻮس ﭘﻼﻧﺘﺎروم ﺑﺮ ﻓﺎﮐﺘﻮرﻫﺎي رﺷﺪ و ﺑﯿﺎن ژنﻫﺎي GH و IGF ﻓﯿﻞ ﻣﺎﻫﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﺗﻌﺪاد 120 ﻗﻄﻌﻪ ﺑﭽﻪ ﻓﯿﻞ ﻣﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ وزﻧﯽ 15±3 ﮔﺮم ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮐﺎﻣﻼً ﺗﺼﺎدﻓﯽ در ﺗﺎﻧﮏﻫﺎي 400 ﻟﯿﺘﺮي ﺗﻮزﯾﻊ ﺷﺪﻧﺪ. ﺗﯿﻤﺎرﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﺷﺎﻫﺪ، ﺟﯿﺮه ﺣﺎوي ﭘﮑﺘﯿﻦ 1 درﺻﺪ ، ﭘﮑﺘﯿﻦ 2 درﺻﺪ ، ﭘﺮوﺑﯿﻮﺗﯿﮏ cfu g^-1 L. plantarum 10^7 ، ﭘﺮوﺑﯿﻮﺗﯿﮏ cfu g^-1 L. plantarum 8 ^ 10و ﺗﺮﮐﯿﺐ ﭘﺮوﺑﯿﻮﺗﯿﮏ cfu g^-1 L. plantarum 10^7 و ﭘﮑﺘﯿﻦ 1 درﺻﺪ ، ﺗﺮﮐﯿﺐ ﭘﺮوﺑﯿﻮﺗﯿﮏ cfu g^-1 L. plantarum 10^8 و ﭘﮑﺘﯿﻦ 1 درﺻﺪ ، ﺗﺮﮐﯿﺐ ﭘﺮوﺑﯿﻮﺗﯿﮏ cfu g^-1 L. plantarum 10^7 و ﭘﮑﺘﯿﻦ 2 درﺻﺪ و ﺗﺮﮐﯿﺐ ﭘﺮوﺑﯿﻮﺗﯿﮏ ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر ارزﯾﺎﺑﯽ ﻓﺎﮐﺘﻮرﻫﺎي رﺷﺪ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ و ﺟﻬﺖ ارزﯾﺎﺑﯽ ﺑﯿﺎن ژن ﻧﻤﻮﻧﻪﺑﺮداري از ﻣﻐﺰ و ﮐﺒﺪ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. در ﭘﺎﯾﺎن دوره آزﻣﺎﯾﺶ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ اﮔﺮﭼﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﮑﺘﯿﻦ و ﻻﮐﺘﻮﺑﺎﺳﯿﻠﻮس ﭘﻼﻧﺘﺎروم ﺑﻪﺻﻮرت ﻣﻨﻔﺮد در ﺟﯿﺮه ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﯾﺶ ﻋﻤﻠﮑﺮد رﺷﺪ ﺷﺪ اﻣﺎ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﻣﯿﺰان وزن ﻧﻬﺎﯾﯽ، اﻓﺰاﯾﺶ وزن و ﻧﺮخ رﺷﺪ وﯾﮋه و ﮐﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﯿﺰان ﺿﺮﯾﺐ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻏﺬاﯾﯽ در ﻣﺎﻫﯿﺎن ﺗﻐﺬﯾﻪ ﺷﺪه ﺑﺎ ﺳﻄﺢ 2 درﺻﺪ ﭘﮑﺘﯿﻦ و cfu g ^ -1 10^8 ﺑﻮد ﮐﻪ اﺧﺘﻼف ﻣﻌﻨﯽداري ﺑﺎ ﺳﺎﯾﺮ ﺗﯿﻤﺎرﻫﺎ و ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ داﺷﺖ P 0/05 . ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﯿﺶ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻄﺢ ﺑﯿﺎن ژنﻫﺎي IGF GH ﻧﯿﺰ در اﯾﻦ ﺗﯿﻤﺎر ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ و ﮐﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻄﺢ ﺑﯿﺎن در ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻮد. ﺑﻪ ﻃﻮرﮐﻠﯽ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﭘﮑﺘﯿﻦ و ﻻﮐﺘﻮﺑﺎﺳﯿﻠﻮس ﭘﻼﻧﺘﺎروم ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ 2 درﺻﺪ و 1- ^cfu g 8 ^ 10در ﺟﯿﺮه داراي اﺛﺮات ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﻌﻨﯽداري روي ﻋﻤﻠﮑﺮد رﺷﺪ ﺑﭽﻪ ﻓﯿﻞ ﻣﺎﻫﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.