تأثير توانمندسازي روان شناختي بر توسعه فردي معلمان تربيت بدني شهر تهران با نقش ميانجيگري چابكي يادگيري

هدف اين پژوهش، تعيين تأثير توانمندسازي روان ‌شناختي بر توسعه فردي معلمان تربيت بدني شهر تهران با نقش ميانجيگري چابكي يادگيري بود. روش تحقيق توصيفي و همبستگي مبتني بر مدل ‌سازي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري تحقيق شامل همۀ معلمان تربيت بدني شهر تهران به تعداد 1500 نفر بود كه بر اساس جدول مورگان از ميان آنان 325 نفر به‌ صورت خوشه ‌اي و تصادفي ساده به‌ عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات سه پرسشنامه استاندارد چابكي يادگيري گراوت و كالدول(2016)، توسعه فردي معلمان داچنر(2013) و توانمندسازي روان ‌شناختي حاتمي و دستار(1391) بود. از آمار استنباطي كولموگروف- اسميرنف و مدل معادلات ساختاري براي تحليل داده‌ ها استفاده شده است. نتايج نشان داد كه توانمندسازي روان ‌شناختي به ‌صورت مستقيم بر توسعه فردي معلمان تربيت بدني تأثير مثبت 0/36 دارد و همچنين به ‌صورت غيرمستقيم از طريق چابكي يادگيري بر توسعه فردي معلمان تربيت بدني تأثير مثبت 0/21 دارد. معلماني كه توانمندسازي روان ‌شناختي و چابكي يادگيري بالايي دارند، تمايل بسيار به يادگيري موضوعات جديد و مواردي دارند كه رشد شخصي آنها را ممكن مي ‌سازد. اين افراد كنجكاوند و در پي توسعه مستمر فردي خود و بهبود نقاط فردي‌شان بر مي‌ آيند. لازم است كه مسئولان مربوطه به اين موارد توجه كنند و شرايط را براي بالابردن چابكي يادگيري معلمان تربيت بدني فراهم كنند.