اثربخشي آموزش گروهي هوش اخلاقي بر خودشفقتي و تقلب تحصيلي دانش آموزان دختر دبيرستاني

هوش اخلاقي يكي از متغيرهاي تأثيرگذار بر بسياري از ويژگيهاي رواني ازجمله تقلب تحصيلي و خودشفقتي است. هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش گروهي هوش اخلاقي بر تقلب تحصيلي و خودشفقتي دانش‌ آموزان است. روش پژوهش، نيمه ‌آزمايشي از نوع پيش‌ آزمون- پس‌ آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل دانش‌ آموزان دختر دبيرستاني شهر تهران در سال تحصيلي 97-1396 بود. پس از انتخاب تصادفي دو دبيرستان دخترانه و اجراي پيش ‌آزمون، 50 دانش‌ آموز كه داراي نمره بالاتر از متوسط در تقلب تحصيلي و نمره پايين ‌تر از متوسط در خودشفقتي بودند، انتخاب و در دو گروه آزمايش و كنترل گمارده شدند. به گروه آزمايش هشت جلسه 90 دقيقه ‌اي مؤلفه ‌هاي هوش اخلاقي آموزش داده شد. ابزار پژوهش ‏شامل پرسشنامه خودشفقتي فرم كوتاه ريس و همكاران (2011) و تقلب تحصيلي استيونز و گلباخ (2007)، بود. داده ‌ها ازطريق تحليل كوواريانس چندمتغيره تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد كه آموزش هوش اخلاقي سبب كاهش تقلب تحصيلي و افزايش خودشفقتي در دانش‌ آموزان شده است. آموزش هوش اخلاقي سبب مي ‌شود كه دانش‌ آموزان به اصول اخلاقي پايبند شوند و گرايش به تقلب در آنها كاهش يابد. ‏همچنين، دانش‌ آموزان از بعد خودشفقتي داراي صداقت و مسئوليت ‌پذيري دربرابر تصميمات خود شوند و به دليل شكستها به انتقاد سخت گيرانه از ‏خود نپردازند. باتوجه‌ به تأثير معنادار آموزش هوش اخلاقي بر خودشفقتي و تقلب تحصيلي دانش‌ آموزان و نياز جامعه به افراد با صداقت و مسئوليت‌ پذير، آموزش هوش اخلاقي به دانش‌ آموزان توصيه مي ‌شود.