اثربخشي آموزش مهارت‌هاي عصب‌روان‌شناختي بر مهارت خودكنترلي و شايستگي اجتماعي كودكان مبتلا به اختلال نارسايي توجه/ بيش‌فعالي

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي عصب‌روان‌شناختي بر مهارت خودكنترلي و شايستگي اجتماعي كودكان مبتلا به اختلال نارسايي توجه/ بيش‌فعالي انجام شد. روش پژوهش آزمايشي (با گروه آزمايش و گواه) با طرح سه مرحله‌اي (پيش‌آزمون-پس‌آزمون-پيگيري) و دورۀ پيگيري دوماهه بود. جامعۀ آماري پژوهش شامل كودكان دختر مبتلا به اختلال نارسايي توجه/ بيش‌فعالي شهر تهران در سال تحصيلي 1401-1400 بود. 26 كودك مبتلا به اختلال نارسايي توجه/ بيش‌فعالي به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب و به شيوۀ تصادفي در گروه‌هاي آزمايش و گواه جاي‌دهي شدند (14 كودك در گروه آزمايش و 12 كودك در گروه گواه). كودكان در گروه آزمايش، آموزش مهارت‌هاي عصب‌روان‌شناختي را طي يك ماه و نيم در 12 جلسۀ 60 دقيقه‌اي دريافت كردند. در اين پژوهش از پرسشنامۀ اختلال نارسايي توجه/ بيش‌فعالي (ADHDQ)، پرسشنامۀ خودكنترلي (SCQ) و مقياس شايستگي اجتماعي (SCS) استفاده شد. داده‌ها با تحليل واريانس آميخته با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS-23 تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد آموزش مهارت‌هاي عصب‌روان‌شناختي بر مهارت خودكنترلي (0001 P؛ 0.54=Eta؛ 28.42=F) و شايستگي اجتماعي (0001 P؛ 0.60=Eta؛ 37.13=F) كودكان مبتلا به اختلال نارسايي توجه/ بيش‌فعالي تأثير معنادار دارد. براساس يافته‌هاي پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت آموزش مهارت‌هاي عصب‌روان‌شناختي با بهره‌گيري از تقويت توجه و تمركز، كاركردهاي اجرايي و تقويت سازمان‌دهي شناختي و ذهني مي‌تواند به‌عنوان روشي كارآمد براي بهبود مهارت خودكنترلي و شايستگي اجتماعي كودكان مبتلا به اختلال نارسايي توجه/ بيش‌فعالي به‌كار گرفته شود.