روش‌هاي مادران در تربيت و آموزش جنسي نوجوانان: يك مطالعۀ پديدارشناسانه

پژوهش حاضر با هدف شناخت تجربۀ زيستۀ مادران از تربيت جنسي نوجوانان دختر و پسر خود انجام گرفت. طرح پژوهش كيفي از نوع پديدارشناختي و جامعۀ پژوهش شامل كليۀ مادران داراي فرزند نوجوان شاغل در دانشگاه پيام نور خوزستان در سال تحصيلي 1400-1399 بود. روش نمونه‌گيري تركيبي (هدفمند و گلوله‌برفي) بود و تا اشباع داده‌ها ادامه يافت. حجم نمونه نيز شامل 18 مادر و ابزار گردآوري داده‌ها، مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته بود. داده‌هاي اين پژوهش با روش تحليل مضمون به شيوۀ كلايزي و به روش دستي تجزيه و تحليل شدند و يك مضمون اصلي و چهار مضمون فرعي به‌دست آمد. يافته‌ها نشان داد مادران از طريق جلوگيري از تحريك و كنجكاوي جنسي نوجوان، مديريت ارتباطات اجتماعي، تقويت و بهبود رابطۀ خود با نوجوان، گفت‌وگو با نوجوان و آگاهي‌بخشي به او، از آسيب‌هاي بلوغ پيشگيري كنند كه اين روش‌ها، غلبۀ الگوهاي كنترلي مبتني بر پرهيز و مراقبت متمركز بر خود و مراقبت متمركز بر نوجوان را از ميان الگوهاي مختلف تربيت و آموزش جنسي آشكار مي‌سازد. از اين‌رو به‌نظر مي‌رسد آگاهي از چگونگي مواجهۀ والدين با مسائل جنسي نوجوانان بتواند در يافتن مسيرهاي متناسب‌تر آموزش مسائل جنسي براي متخصصان امر راهگشا باشد.