رابطه رفتارهاي پرخطر و الگوهاي ارتباطي خانواده‌ در نوجوانان: نقش ميانجي ايمني هيجاني

رفتارهاي پرخطر يكي از مسائل با اهميت در دوران نوجواني است. ارتباط بين تعامل والدين با نوجوانان و امنيت هيجاني آن‌ها در اين زمينه مورد توجه مي‌باشد. هدف اين پژوهش بررسي رابطۀ رفتارهاي پرخطر و الگوهاي ارتباطي خانوادۀ نوجوانان با توجه به نقش ميانجي ايمني هيجاني بود. روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي بود. 300 دانش‌آموز از دبيرستان‌هاي شهر كرمـانشاه به روش خـوشه‌اي طبقـه‌اي انتخاب شـدنـد و پرسش‌نامه‌هاي «خطرپذيري نوجوانان ايراني»، «الگوهاي ارتباطي خانواده»، و «ايمني هيجاني» را پاسخ دادند. داده‌هاي گردآوري‌شده به كمك نرم‌افزارهاي SPSS-25 و Lisrel-8.8 و با روش‌هاي ضريب همبستگي، ضريب رگرسيون، و تحليل مسير تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه بين رفتارهاي پرخطر و الگوهاي ارتباطي خانوادۀ نوجوانان همبستگي مثبت و معنادار وجود دارد (P 0.05). همچنين ايمني هيجاني ميانجي بين اين ارتباط مي‌باشد (P 0.05). با توجه به يافته‌هاي اين پژوهش، مي‌توان گفت كه خانواده و شبكۀ تعاملي كه در آن وجود دارد، از راه الگوهاي ارتباطي گوناگون خود در بروز يا عدم بروز رفتارهاي پرخطر در نوجوانان نقش بسيار مهمي دارد كه البته در اين بين، ميزان ايمني هيجاني نوجوانان نيز بايد مورد توجه قرار بگيرد.