واكاوي و تحليل شگردهاي نوزايي در مضمون ‌پردازي داستان ‌هاي كوتاه «سميره عزام» با تكيه بر بوطيقاي روايت ‌شناسي فرماليسم

بدون ترديد ژانرهاي ادبي براي حفظ جذابيّت، پويايي و در نهايت اثرگذاري بر مخاطب به مثابه غايت هنر نيازمند نوآوري و نوجوئي در جنبه هاي مختلف ساختار و محتوا هستند و در اين راه بايد ساخت مايه خود را بر به كارگيري تكنيك هاي خلّاقانه و نو بنا كنند. شكلوفسكي منتقد شكل گراي روسي از اين نو به نوشدن و حركت در راستاي زيباآفريني بر اساس معيارهاي نو و مخاطب پسند با عنوان آشنايي زدايي ياد مي كند و معتقد است شاعر يا نويسنده بايد با كمك تمهيدات زيباشناختي و صناعات نوين هنري، نوشته اش را به گونه اي تازه و غريب به مخاطب ارائه كند. در اين راستا پژوهش حاضر تلاش دارد با واكاوي سطوح مختلف پي رنگ سازي مطمح نظر فرماليست ها در سطح درون‌مايه ايِ داستان هاي كوتاه «سميره عزام» نويسنده معاصر فلسطيني، جلوه هاي مختلف خلاقيّت و مؤلفه هاي نوجويانه او را در پرداخت اين عنصر اساسي، تحليل و تبيين نمايد. بررسي ها نشان مي دهد كه وي در بسياري از داستان هايش توانسته است با به كارگيري ترفندهاي ابداعي و ساختارشكنانه مانند شگردهاي فراداستاني، گزينش موضوعات و مفاهيم مردانه و روايت آن ها در فضايي عاطفي، تخطي از اصول پي رنگ متعارف و سنتي، كاربست خلّاقانه و تركيبيِ اقسام مهجور و مألوف زاويه ديد، ضمن گشودن دريچه اي تازه به روي داستان نويسي زمان ه اش، درون مايه را تحت تأثير قرار داده، آن را به گونه اي بديع و نونَوار به خواننده عرضه نمايد.