تاثير محافظه كاري اجتماعي مديران بر عملكرد شركت با در نظر گرفتن نقش ميانجي كاربرد تكنيك هاي حسابداري مديريت استراتژيك

ارتباط بين مديريت استراتژي، سيستم هاي كنترلي مبتني بر حسابداري مديريت و عملكرد شركت، توجه فراواني را در پژوهش هاي حوزه حسابداري و مديريت جلب كرده است. هدف اصلي اين پژوهش تاثير محافظه كاري اجتماعي مديران بر عملكرد شركت با در نظر گرفتن نقش ميانجي كاربرد تكنيك هاي حسابداري مديريت استراتژيك است. روش تحقيق از نوع توصيفي– پيمايشي مي باشد. همچنين به منظور گردآوري اطلاعات از سه پرسشنامه محافظه كاري اجتماعي مديران، كاربرد تكنيك هاي مديريت استراتژيك و عملكرد شركت استفاده شده است. جامعه آماري اين پژوهش مشتمل بر 384 نفر از كارشناسان، رييس هاي حسابداري و مديران مالي شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران(در بازه زماني پاييز سال1400)مي باشد، بدين منظور جهت بررسي فرضيه هاي پژوهش از آزمون همبستگي پيرسون در نرم افزارهاي SPSSوSmartPLS استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه محافظه كاري اجتماعي مديران برتكنيك هاي حسابداري مديريت استراتژيك تاثير معناداري دارد و جهت تاثير منفي بدست آمده است. همچنين تكنيك هاي حسابداري مديريت استراتژيك و محافظه كاري اجتماعي مديران بر عملكرد شركت تاثيرمعناداري دارد. در ادامه ميانجي گري به روش بوت استراپينگ نشان مي دهد، تكنيك هاي حسابداري مديريت استراتژيك در رابطه بين محافظه كاري اجتماعي مديران و عملكرد شركت تاثير معناداري دارد.