تببين ساختار فضايي ونداليسم در فضاهاي عمومي شهر زنجان (مطالعه موردي: محلات كارمندان، گلشهر)

فضاي عمومي شهري، ساختاري سازمان‌يافته و واجد نظم، بر قواعدي منظم و مشخص استوار است اين ساختار بستر و زادگاه ونداليسم شهري است كه در اثر فعاليت‌هاي افراد در آن عينيت مي‌يابد. همه جوامع با پيامدهاي منفي آن دست‌وپنجه نرم مي‌كنند. ونداليسم، تخريب عمدي اموال عمومي يا خصوصي و نوعي بيماري در عصر مدرن، قلمداد مي‌شود كه زاده‌ي ساختارهاي فضايي متفاوت است. هدف اين تحقيق تبيين تأثير ساختار فضايي بر وقوع ونداليسم در شهر زنجان است. بر اساس روش كار و ماهيت، در چهارچوب تحقيقات توصيفي- تحليلي قرار مي‌گيرد. داده‌هاي تحقيق حاضر، به‌صورت مختصات دكارتي با استفاده ازGPS ثبت‌شده و در نرم‌افزار SPSS و GIS تحليل‌شده و در قالب جداول و نقشه‌ها ارائه‌شده است. به‌منظور تحليل پراكنش فضايي از آزمون‌هاي زمين‌آمار كرنل و كيريجينگ استفاده‌شده است. جامعه‌ي آماري تحقيق حاضر، شهر زنجان و نمونه‌هاي آماري كل نمودهاي ونداليستي در كاربري‌هاي فضاهاي عمومي محلات شهرك كارمندان و گلشهر است. نتايج حاصل از SPSS حاكي از آن است كه بيش از 50% از نمودهاي ونداليستي در مختصات‌هاي متراكم از جمعيت مانند كاربري فضاي سبز و كاربري مسكوني روي‌داده است. دومين كاربري موردتوجه وندال‌ها نواحي خارج از محدوده ديد و نظارت است كه در كارمندان 14 % و گلشهر46 % ازنمودها را در برمي‌گيرد. در معرض ديد قرار گرفتن و استفاده از سيستم‌هاي امنيتي در كاربري‌هاي آموزشي، ورزشي، كارگاهي و تجاري به‌مثابه‌ي سپر پيشگيري ونداليسم عمل كرده است و موجب شده كه اين كاربري‌ها درصد بسيار كمي از ونداليسم را متحمل شوند.