بازسازي خطوط ‌سير اشياء متحرك با استفاده از روش تشابه پيچش زماني پويا زمينه-مبنا

با رشد روزافزون فناوري‌هاي تعيين موقعيت و استفاده از سامانه‌هاي ناوبري، امروزه حجم وسيعي از داده‌هاي حركتي اشياء متحرك مانند افراد، خودروها، كشتي‌ها و حيوانات در اختيار مي‌باشد. با اين وجود عدم تماميت و ناقص بودن اين داده‌ها به دلايل دستگاهي، انساني و محيطي، تجزيه‌وتحليل خطوط‌سير و بكارگيري موثر آن‌ها را در زمينه‌هاي مختلف به چالش مي‌كشد. از اين رو بازتوليد داده‌هاي از دست رفته نقش مهمي در استفاده حداكثري از ظرفيت داده‌هاي حركتي بويژه در حوزه ناوبري و رديابي مسير دارد. در اين پژوهش با بهره‌گيري از روش اندازه‌گيري تشابه خطوط ‌سير اشياء، به بازسازي خطوط ‌سير حاوي گپ پرداخته شده است. در اين راستا از روش پيچش زماني پويا زمينه-مبنا (CDTW) به همراه پارامترهاي حركتي سرعت و جهت براي اندازه‌گيري شباهت و بازسازي خطوط ‌سير كشتي‌ها در دو منطقه از اقيانوس اطلس و آرام استفاده شده است. دو سازوكار استفاده از تعداد خطوط‌ سير مشابه مشخص و تعداد خطوط ‌سير از حد آستانه مشخص براي بازسازي درنظر گرفته شده است. نتايج نشان‌دهنده آن است كه استفاده از تعداد خطوط‌ سير مشابه مشخص در مقايسه با تعريف حد آستانه، باعث كاهش خطاي مجذور ميانگين مربعات و ميانگين مطلق از 1/5 و 1/4 به 0/5 و 0/4 مي‌شود. همچنين افزايش طول خطوط‌سير باعث بهبود مقادير مجذور ميانگين مربعات و ميانگين مطلق از 0/5 به 0/1 در حالت تعداد خط‌سير مشخص و 1/5 به 0/3 در حالت حد آستانه شده است.