ارزيابي مهارت ارتباطي گفتمان در بيماران آسيب ‌ديده نيمكره چپ و راست فارسي زبان

مطالعه حاضر با هدف ارزيابي و مقايسه اختلالات گفتماني در بيماران بزرگسال آسيب ديده نيمكره‌ راست و چپ مغز انجام گرفت . جامعه آماري پژوهش شامل 10 فرد بزرگسال فارسي زبان آسيب ديده نيمكره‌ چپ و نيمكره‌ راست است كه دچار سكته مغزي شده اند. ابتدا آزمون هايي براي پايش آزمودني هاي بيمار از نظر زوال عقل ، سوبرتري و وجود يا عدم وجود زبان پريشي انجام شد و سپس با استفاده از خرده آزمون ها ي پروتكل ارز ي ابي مهارت هاي ارتباطي مونترال (ام. اي. سي)، پردازش گفتمان آزمودني ها را مورد ارزيابي قرار داديم. يافته ها نشان دادند كه بين عملكرد دو گروه بيماران در مهارت ارتباطي گفتمان تفاوت وجود دارد، اما اين تفاوت عملكرد معني دار نيست. در گروه بيماران آسيب ديده نيمكره راست ، بيماراني با آسيب لوب گيجگاهي، ضعيف ترين عملكرد را در مهارت هاي ارتباطي گفتمان داشتند كه نشان مي داد آسيب به لوب گيجگاهي و نواحي پيرامون آن در نيمكره راست مغز مي تواند منجر به بروز اختلال در مهارت گفتماني شود. بررسي رابطه جايگاه آسيب مغزي و ميزان اختلالات گروه بيماران آسيب ديده نيمكره چپ نيز دلالت بر آن داشت كه آزمودني هايي با جايگاه آسيب در نواحي گيجگاهي - پيشاني و گيجگاهي -آهيانه اي در نيمكره چپ مغز، بالاترين ميزان اختلال عملكرد را نشان دادند. آسيب به هر دو نيمكره راست و چپ مغز منجر به بروز اختلال در مهارت گفتماني مي شود، اما آسيب به نيمكره راست با شدت اختلالات بيشتري همراه است. بر پايه داده هايي كه از دو گروه بيماران پژوهش حاضر به دست آمد، مي توان ادعا كرد كه بين بروز اختلال در پردازش مهارت گفتماني با جايگاه ضايعه مغزي رابطه مستقيمي وجود دارد.