مفهوم‌پردازي الگوي توسعه گردشگري مذهبي با تأكيد بر بُقاع متبركه (مورد مطالعه: استان كرمانشاه)

گردشگري مذهبي به‌عنوان شاخه‌اي از گردشگري فرهنگي، مي‌تواند محرك توسعه به‌ويژه در مناطق روستايي باشد. از اين‌رو، پژوهش حاضر، باهدف مفهوم‌پردازي الگوي توسعه گردشگري مذهبي با تأكيد بر بُقاع متبركه استان كرمانشاه انجام شد. رويكرد پژوهش، كيفي و از نوع نظريه داده‌بنياد بود. جامعه موردمطالعه پژوهش را كارشناسان و خبرگان حوزه گردشگري مذهبي تشكيل داد. بر اين اساس بااستفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند، 16 مصاحبه نيمه‌ساختاريافته و عميق با مطّلعان كليدي صورت پذيرفت. نتايج تحليل محتواي داده‌ها، طي سه رويه كُدگذاري باز، محوري و انتخابي، به شناسايي 71 مفهوم، 14 مقوله فرعي و درنهايت 6 مقوله اصلي منتج شد. درنهايت مدل پارادايمي توسعه گردشگري مذهبي ارائه شد كه در آن توسعه گردشگري مذهبي به‌عنوان پديده محوري متأثر از شرايط علّي پژوهش انتخاب شد. شرايط زمينه‌اي و مداخله‌گر به‌همراه پديده محوري، راهبردهاي توسعه گردشگري مذهبي را تشكيل دادند و پيامدهايي همچون توسعه اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي احصاء گرديد. در پايان، براساس يافته هاي پژوهش، پيشنهادهاي كاربردي با هدف توسعه گردشگري مذهبي در استان كرمانشاه ارائه شده است.