تحليل نقش جهت‌گيري كارآفرينانه در تقويت عملكرد شركت در صنعت گردشگري

در تحقيق حاضر تأثيرات نوآوري‌جويي، پيش‌نگري و ريسك‌پذيري به عنوان ابعاد جهت‌گيري كارآفرينانه بر عملكرد شركت‌هاي بخش گردشگري با درنظر گرفتن قابليت‏هاي بازاريابي به عنوان متغير ميانجي و فرهنگ يادگيرنده به عنوان متغير تعديل‏گر بررسي شده است. نوع پژوهش از نظر هدف كاربردي و به لحاظ نحوه گردآوري اطلاعات توصيفي از نوع پيمايشي و براساس مدل‌سازي‏ معادلات ساختاري است. جامعه آماري پژوهش، شركت‏ها و كسب‏وكارهاي فعال در حوزۀ گردشگري در استان تهران بودند. در اين راستا 103 پرسشنامه تكميل شد و مورد بررسي قرار گرفت. نتايج پيمايش نشان مي‏دهد پيش‏نگري و نوآوري‏جويي اثر مثبت معناداري بر عملكرد دارند و قابليت‏هاي بازاريابي در اين رابطه نقش ميانجي را ايفا مي‏كنند؛ اما اثر ريسك‏‏پذيري بر عملكرد معنادار نيست. اگرچه نقش تعديل‏گر فرهنگ يادگيرنده تأييد نشد، اما تأثير مثبت آن به عنوان متغيري مستقل بر قابليت‏هاي بازاريابي معنادار است.