بررسي ميزان اثربخشي معماري محيط كالبدي بيمارستان امام رضا(ع) بيرجند بر كاهش استرس بيماران

زمينه و هدف: محيط كالبدي بيمارستان، شامل عناصر و مؤلفه‌هايي است كه ارتقاء آن‌ها، موجب بهبود كيفيت محيط‌هاي درماني و هم‌چنين كاهش استرس بيماران مي‌شود. لذا، اين تحقيق با هدف ارتقاء كيفيت محيطي فضاهاي درماني با رويكرد كاهش استرس بيماران است. مواد و روش‌ها: بر اساس رويكرد پژوهش، توصيفي_تحليلي انجام شده است. انتخاب نمونه پژوهش بخش جراحي عمومي (بيمارستان امام رضا بيرجند) مد نظر است. براي جمع‌آوري اطلاعات از يك پرسشنامه (بيمار، همراه بيمار، پزشك و پرسنل) براي اولويت‌بندي متغيرها استفاده شده است. روايي پرسشنامه به وسيله نرم‌افزار Smart PLS مورد بررسي قرار گرفت و پايايي نيز با آلفاي كرونباخ سنجيده شده است. سپس اطلاعات گردآوري شده در نرم‌افزار 26 SPSS تحليل گرديد. نتايج: نتايج تحقيق نشان مي‌دهد اولويت‌بندي معيارهاي مختلف از عوامل كالبدي محيط داخلي فضاهاي درماني شامل: راحتي، انعطاف‌پذيري، طبيعت، نور، رنگ، هواي تازه، صدا، بافت، چيدمان مبلمان، آثار هنري و رايحه (بو) داراي تفاوت معناداري است. بر اساس آزمون كروسكال واليس، بيشترين تفاوت معنادار در اولويت كاهش استرس بيمار معيارهاي رنگ، مصالح و بافت، هواي تازه، رايحه (بو) است. طبق آزمون يومان-ويتني، جنسيت در متغيرهاي رايحه (بو)، رنگ و هواي تازه داراي تفاوت معناداري مي‌باشد. نتيجه‌گيري: نتايج تحقيقات نشان مي‌دهد انعطاف‌پذيري، راحتي و آسايش، طبيعت با توجه به آمار توصيفي بيشترين تأثيرگذاري را در كاهش استرس بيماران از نگاه سه گروه مورد مطالعه دارا مي‌باشند. راهكارهاي طراحي با رويكرد كاهش استرس بيمار در مراكز درماني بر اساس معنادار بودن بيشترين متغيرها ارائه شده است.