كاوشي قرآني در اطلاق و نسبيت اخلاقي

اطلاق و نسبيت اخلاقي با اين پرسش آغاز مي‌شود: آيا احكام اخلاقى با تغييرِ شرايط، زمان، مكان، افراد و جـوامـع، تغيير مي‌كند و يا همواره، ثابت‌اند و بي‌هيچ تقييد و تخصيصي، شامل همه افراد، در همه زمان‌ها و مكان‌ها مي‌شوند؟ برخي مكاتب، اخلاق را امري نسبي دانسته كه قوانين آن با تغيير شرايط، زمان، مكان، افراد و جوامع، دگرگون خواهد شد؛ در حالي‌كه شماري از مكتب‌ها، قوانين اخلاقي را اموري ثابت، جاودانه‌ و ناوابسته به زمان، مكان، شرايط و افراد مي‌دانند. پژوهش پيش‌رو كاوشي در باب اطلاق و نسبيت اخلاقي در گستره وحي ‌قرآني است و به روش كتابخانه‌اي- اِسنادي و تحليل محتوايي، توصيفي و استنباطي انجام شده است. نتايج نشان مي‌د‌هد براساس داده‌هاي قرآني نظام اخلاقي اسلام، بر قوانين و احكامي ثابت و مطلق استوار است و دلايل و شواهد قرآني پرشمار از اطلاق اصول اخلاقي حمايت مي‌كند و نسبيت اخلاقي را مباني و نتايج نسبيت اخلاقي را بر نمي‌تابد و آن را مردود مي‌داند.