مؤلفه هاي توانمندسازي مديران مياني آموزش و پرورش در ايران: يك مطالعه كيفي

به‌منظور تدوين الگوي توانمندسازي مديران مياني آموزش و پرورش، با مطالعه كردن منابع قابل دسترس از پايگاههاي اطلاعاتي، مضامين ناظر بر توانمندسازي نيروي انساني استخراج شد. سپس،  21 نفر از خبرگان آگاه در زمينه منابع انساني به صورت هدفمند انتخاب شدند و براي احصاي عوامل مؤثر بر توانمندي مديران مياني آموزش و پرورش در بافت فرهنگي و سياسي- اجتماعي مختص ايران، در مصاحبه حضوري شركت كردند. براي تحليل محتواي مصاحبه‌ها، از روش تحليل مضمون استفاده شد. محتواي مصاحبه‌ها‌ با نرم‌افزار مكس كيو دي اي 2022 كدگذاري شد. پس از دسته‌بندي كدهاي باز، 22 مقوله‌ و 7 مضمون به عنوان مؤلفه‌هاي اصلي الگوي موردنظر شناسايي شدند. اين 7 مضمون عبارت اند از: اولويت آموزش و پرورش در سياستهاي كلان، انتصاب مبتني بر شايستگي، تفويض اختيار، دلبستگي و تعلق سازماني، عامليت و اثرگذاري، فراشناخت و خودتنظيمي، شايستگي و برازندگي. در اين مقاله، ضمن توضيح مضامين و مقوله‌ها، پيشنهادهايي ارائه شده است. براي توانمندسازي مديران موردنظر، مداخله در سه سطح ضرورت دارد. در سطح كلان، تغيير محيط خارج از آموزش و پرورش و برخي مناسبات و ضوابط و آماده كردن بستر مناسب؛ در سطح سازمان، انتصاب مبتني بر شايستگي، مديريت مشاركتي، تفويض اختيار، جانشين پروري؛ و درسطح فرد، ارتقاي انگيزش دروني و تلاش براي شناخت و توسعه ظرفيتها و شايستگيها، خودتنظيمي، عامليت و احساس مؤثر بودن، ضروري است.