بررسي محل آناتوميك كانسر پروستات و تعيين فراواني گسترش خارج پروستاتي و انوازيون به سمينال وزيكول در بيوپسي هاي سيستماتيك پروستات

مقدمه: سرطان پروستات شايعترين سرطان احشايي در جامعه مردان مي باشد. با توجه به ميزان بروز سرطان پروستات در كشور،بررسي فراواني محل آناتوميك درگيري در موارد گسترش خارج پروستات (EPE) وتعيين فراواني انوازيون به سمينال وزيكول كه از فاكتورهاي مهم پيش آگهي هستند مي تواند از اهميت بالايي برخوردار باشد.روش كار:از بيماران مشكوك به سرطان پروستات كه تحت بيوپسي ترانس ركتال با هدايت اولتراسوند قرار گرفتند،بين 12 تا 14 نمونه از مناطق آناتوميك  محتلف پروستات تهيه گرديد.68 بيمار كه بر اساس مورفولوژي يا در صورت ضرورت با روشهاي ايمنوهيستوكميكال سرطان پروستات اثبات شده داشتند و همچنين درگيري خارج پروستاتي داشتند،معيار ورود به مطالعه را اخذ كردند و در آنها فراواني محل آناتوميك درگيري و فراواني انوازيون به سمينال وزيكول تحت بررسي قرار گرفت.نتايج :ميانگين سن شركت كنندگان در اين طرح 73/28 سال بود. 29 بيمار (42/6%) انوازيون به سمينال وزيكول داشتند و در 41 بيمار (60/3%) هر 12 قسمت نمونه برداري شده درگير بود.درگيري قاعده در 90% بيماران ديده شد. ميانگين تعداد بيوپسي هاي درگير 10/97 از 12 بود.در 97/05% بيماران ، نصف و بيش از نصف بيوپسي ها درگير بود. ميانگين آنتي ژن اختصاصي پروستات دربيماران 53/64 بوده است .نتيجه گيري : بر اساس نتايج حاصله به نظر ميرسد ارتباط معني داري بين محل آناتوميك كانسر پروستات و درگيري خارج پروستاتي(EPE) و انوازيون به سمينال وزيكول وجود ندارد.همچنين هرچه درگيري بيوپسي ها بيشتر باشد ، احتمال گسترش خارج پروستاتي  و انوازيون به سمينال وزيكل بيشتر مي شود. به نظر مي رسد ميانگين سن بيماراني كه گسترش خارج پروستاتي و درگيري سمينال وزيكول داشتند  بالاتر مي باشد.