مقايسه تمايز يافتگي خود، بخشودگي بين فردي و ناگويي خلقي در معلمان زن با رضايت زناشويي بالا و پايين

مقدمه: رضايت زناشويي مي تواند تحت تاثير عوامل مختلف اعم از فردي و بين فردي باشد. تمايزيافتگي خود، بخشودگي و ناگويي هيجاني مي توانند از جمله اين عوامل باشند. هدف از انجام اين پژوهش، مقايسه تمايز يافتگي خود، بخشودگي بين فردي و ناگويي خلقي در معلمان زن با رضايت زناشويي بالا و پايين بود.روش كار: اين پژوهش از نوع علي _مقايسه‌اي است. جامعۀ آماري، شامل كليه معلمان زن متاهل مقطع ابتدايي آموزش و پرورش منطقه آزاد اروند بود كه در سال تحصيلي 97-1396 مشغول به خدمت بودند. 200 آزمودني به عنوان نمونه پژوهش با روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي بخشودگي بين‌فردي (1389)، تمايزيافتگي خود (1998)، مقياس ناگويي خلقي (1994) و رضايت زناشويي (1989) پاسخ دادند. از آزمون تحليل واريانس در SPSS-v.16. براي بررسي فرضيه هاي پژوهش استفاده شد.نتايج: بين دو گروه معلمان زن با رضايت زناشويي بالا و پايين به لحاظ متغييرهاي تمايز يافتگي خود (0.01 P و 7.88 =F)، بخشودگي بين فردي (0.01 P و 49.53 =F) و ناگويي خلقي (0.01 P و 15.68 =F) تفاوت معني‌داري وجود دارد.نتيجه گيري: براساس يافته‌هاي اين پژوهش، زنان سطح تمايزيافتگي و بخشودگي بالاتر و نيز ناگويي هيجاني كمتر، تاثير معناداري بر بهبود رضايت زناشويي معلمان زن متاهل دارد.