اثربخشي آموزش رفتارهاي اجتماعي مطلوب تحصيلي بر خودناتوان‌سازي و تنيدگي تحصيلي دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه دوم

مقدمه : خودناتوان‌سازي و تنيدگي تحصيلي سبب مي‌شود تا دانش‌آموزان نسبت به وظايف تحصيلي خود احساس مسئوليت ننموده و عملكرد تحصيلي پاييني از خود نشان دهند. بر همين اساس پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش رفتارهاي اجتماعي مطلوب تحصيلي بر خودناتوان‌سازي و تنيدگي تحصيلي دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه دوم انجام گرفت.روش كار: پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پيگيري دو ماهه بود. جامعه آماري مطالعه حاضر دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر قم در سال تحصيلي 99-1398 به تعداد 12045 نفر بود. در اين پژوهش تعداد 50 دانش‌آموز با روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب و با گمارش تصادفي در گروه هاي آزمايش و گواه گمارده شدند. گروه‌ آزمايش مداخله آموزش رفتارهاي اجتماعي مطلوب تحصيلي را طي دو و نيم ماه در 10 جلسه 90 دقيقه‌اي دريافت نمودند. پرسشنامه‌هاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه خودناتوان‌سازي تحصيلي و تنيدگي تحصيلي بود. داده‌هاي حاصل از پژوهش به شيوه تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.نتايج: نتايج نشان داد كه آموزش رفتارهاي اجتماعي مطلوب تحصيلي بر خودناتوان‌سازي و تنيدگي تحصيلي دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه دوم تأثير معنادار داشته (p 0/001) و اين اثر را در طول زمان نيز پايدار مانده است. بدين صورت كه اين مداخله توانسته منجر به كاهش خودناتوان‌سازي و تنيدگي تحصيلي دانش‌آموزان شود.نتيجه‌گيري: يافته‌هاي پژوهش حاضر بيانگر آن بودند كه آموزش رفتارهاي اجتماعي مطلوب تحصيلي با بهره‌گيري از مفاهيمي همانند تعامل مثبت، مسئوليت‌پذيري، پيروي از راهنمايي‌هاي معلم، ارتباط بين فردي، مهارت حل مسئله، خودكارآمدي تحصيلي و تلاش براي پيشرفت مي‌تواند به عنوان يك آموزش كارآمد جهت كاهش خودناتوان‌سازي و تنيدگي تحصيلي دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گيرد.