مقايسه اثربخشي آموزش برنامه فرندز و بازي‌درماني به روش شناختي-رفتاري بر سازگاري كودكان مبتلا به سرطان

مقدمه: پژوهش ها نشان دادند كه كودكان مبتلا به سرطان، علاوه بر مشكلات جسماني، داراي مشكلات رواني مانند عدم سازگاري هستند. اين پژوهش با هدف تعيين و مقايسه اثربخشي آموزش برنامه فرندز و بازي­درماني بر سازگاري كودكان مبتلا به سرطان انجام شد.روش كارروش پژوهش از بعد هدف كاربردي و از بعد شيوه اجرا، نيمه­آزمايشي با طرح پيش­آزمون-پس­آزمون با دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل بود. از جامعه آماري كودكان 7 تا 12 ساله مبتلا به سرطان مراجعه كننده به بيمارستان لقمان تهران با استفاده از روش در دسترس 45 نفر از آنها به عنوان نمونه پژوهشي انتخاب شد و به صورت تصادفي در سه گروه برنامه فرندز، بازي درماني شناختي-رفتاري و كنترل جايگزين شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه سازگاري كودكان دخانچي بود. بعد از گردآوري داده­هاي پژوهش، با استفاده از نرم افزار SPSS  و آزمون هاي كواريانس و بن فروني براي تحليل استفاده شد.نتايج: نتايج كواريانس نشان داد كه هر دو روش فرندز و بازي­درماني بر افزايش سازگاري كودكان مبتلا به سرطان موثر است (p˂0.001, F=33/396). آزمون تعقيبي بن فروني نشان داد كه روش فرندز موثرتر از روش بازي درماني شناختي-رفتاري بر سازگاري كودكان مبتلا به سرطان بود (0/001˂p).نتيجه گيري هر دو روش فرندز و بازي درماني شناختي-رفتاري بر سازگاري كودكان مبتلا به سرطان تاثير دارد اما روش فرندز بيشتر از بازي­درماني شناختي-رفتاري بود.