رهيافتي پديدارشناسانه به واكنش‌هاي رفتاري و مقابله‌هاي پزشكان مبتلا به كوويد-19

مقدمه: پزشكان و پرستاران در خط اول مبارزه با  بيماري كوويد-19 مي باشند. اين پژوهش با هدف شناسايي واكنش هاي رفتاري و مقابله هاي پزشكان بهبود يافته از بيماري كوويد-19 انجام شد.روش كار: در پژوهش حاضر از شيوه پديدارشناسي استفاده شد. جامعه اين پژوهش شامل كليه پزشكان بهبوديافته از بيماري كوويد-19 در بيمارستان شهيد صدوقي يزد در بازه زماني اسفند 98 تا خرداد 99  بود.  نمونه گيري به صورت هدفمند  انتخاب و از طريق مصاحبه هاي عميق نيمه ساختاريافته مورد مطالعه قرار گرفتند و نمونه گيري تا اشباع نظري ادامه پيدا كرد. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از روش كلايزي استفاده شد.نتايج: تجزيه و تحليل داده‌ها منجر به شناسايي 2 مضمون اصلي، 8 مضمون فرعي و 30 مفهوم اوليه گرديد. مضمون اصلي نخست «واكنش‌هاي رفتاري كارآمد» بود. واكنش‌هاي رفتاري كارآمد شامل مجموعه واكنش هايي بود كه مضمون‌هاي فرعي 1- خود مديريتي، 2- رفتارهاي حمايت گرانه، 3- مديريت روابط، 4- مقابله هاي كارآمد هيجان محور و 5- مقابله مساله محور را دربر مي‌گرفت. مضمون اصلي دوم «واكنش‌هاي رفتاري ناكارآمد» بود. واكنش‌هاي رفتاري ناكارآمد شامل مجموعه واكنش هايي بود كه مضمون‌هاي فرعي 1- رفتارهاي اجتنابي، 2- رفتارهاي مرضي و 3- تمرد و كاهلي را شامل مي شد.نتيجه گيري: در مجموع نتايج اين پژوهش نشان داد كه تجربه پزشكان مبتلا به كوويد-19 داراي پيامدهاي سخت و ناگوار و بعضاً رشد محوري است كه در دو محور اصلي واكنش‌هاي رفتاري كارآمد و و واكنش‌هاي رفتاري ناكارآمد دسته بندي شد. اين مقاله رهيافتي براي ادامه بررسي واكنش هاي روان شناختي و تدوين پروتكل هاي مداخلاتي روان شناختي مي باشد.