نشانه هاي كودكان مبتلا به اتيسم، قبل و بعد از قرنطينه بيماري كوويد-19: يك بررسي مقايسه اي

مقدمه: بيماري همه گير كرونا ويروس (كوويد-19) تغييراتي در زندگي اجتماعي مردم دنيا به وجود آورده است. در طول اين مدت زندگي افراد آسيب پذيرتر و ازجمله كودكان مبتلا به اتيسم دستخوش تاثيراتي چون عدم دسترسي مستقيم به آموزش‎هاي ويژه و خدمات توانبخشي و ماندن در محيط يكنواخت و به دور از اجتماع خانه شده است. پژوهش حاضر باهدف بررسي نشانه‎هاي كودكان مبتلا به اتيسم، قبل و بعد از قرنطينه بيماري كوويد-19: يك بررسي مقايسه‎اي انجام شد.روش كار: پژوهش حاضر علي مقايسه‎اي مي باشد. جامعه آماري تمام كودكان 6 تا 13 ساله مبتلا به اتيسم شهر تهران بود. 30 نفر از اين كودكان كه به عنوان نمونه در دسترس انتخاب شده بودند تحت سنجش با آزمون تشخيصي اتيسم گيليام (گارز) قرار گرفتند. اين آزمون در آستانه قرنطينه عمومي پيش بيني نشده كوويد-19 در اوايل اسفند ماه سال 1398 صورت گرفت. بعد از پايان دوران قرنطينه آزمون مذكور مجددا به وسيله والدين اين كودكان پاسخ داده شد. داده‎هاي به دست آمده با استفاده از روش تحيلي آماري تحليل واريانس چند متغيري با‎اندازه گيري مكرر مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت.نتايج: يافته ها حاكي از تفاوت معنا دار در شدت نشانه‎هاي كودكان مبتلا به اتيسم، قبل و بعد ازدوران قرنطينه بود.نتيجه‌گيري: به نظر مي رسد كه كاهش روابط اجتماعي، كناره گيري از جامعه و عدم دسترسي كودكان مبتلا به اتيسم به سرويس‎هاي آموزشي و توان بخشي مي تواند با افزايش نشانه‎هاي اختلال در اين كودكان رابطه معنادار داشته باشند.