بررسي يافته‌هاي اكوكارديوگرافي بيماران با هايپرتروفي كارديوميوپاتي ارجاع شده در طي پنج سال به بيمارستان قائم و كلينيك اكوكارديوگرافي

مقدمه: كارديوميوپاتي هايپرتروفيك شايع ترين بيماري ژنتيكي قلب است. اين بيماري مي‌تواند با عوارض خطرناكي همراه باشد.هدف از اين مطالعه بررسي يافته هاي اكوكارديوگرافي در بيماران دچار كارديوميوپاتي هايپرتروفيك مي باشد.روش كاردر اين مطالعه 58 مورد از گزارشات اكوكارديوگرافي بيماران مراجعه كننده به كلينيك اكوكارديوگرافي بيمارستان قائم از ابتداي سال 1393 تا پايان سال 1397مورد بررسي قرار گرفته است. پس از بررسي و دسته بندي اطلاعات در گزارشات اكوكارديوگرافي بيماران، اين داده‌‌ها وارد نرم افزار SPSS نسخه 22 شد و تجزيه و تحليل آمار‌‌ي صورت گرفت و سطح معني دار، كمتر از 0.05 در نظر گرفته شد.نتايج شايع ترين فنوتيپ هايپرتروفي در بيماران فنوتيپ anterolateral (8%/44) بود. در بيماران با انسداد خفيف و همچنين انسداد شديد خروجي بطن چپ، 60% فنوتيپ anterolateral داشتند. از بين بيماراني كه نارسايي دريچه ميترال داشتند در %69.6 موارد، علت ايجاد آن حركت قدامي لتها حين سيستول بود. در اين مطالعه %21.8، %23.6 و 20% بيماران به ترتيب بزرگي خفيف، متوسط و شديد دهليز چپ داشتند. شدت بزرگي دهليز چپ با ميزان اختلال دياستوليك در بيماران ارتباط معني داري داشت (P 0.001).  نتيجه گيرياز آنجايي كه نوع anterolateral شايعترين فرم درگيري در HCM بشمار آمده و با انسداد راه خروجي بطن چپ و نارسايي ميترال بيشتري همراهي دارد لذا روند ارزيابي و فالواپ اين فرم از درگيري بايد با دقت نظر بيشتري صورت گيرد.