مقايسه اثربخشي درمان شناختي- رفتاري و آموزش ذهن آگاهي مبتني بر كاهش استرس بر تاب آوري و اميد به زندگي بيماران مبتلا به ايدز

مقدمه: هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي درمان شناختي- رفتاري و آموزش ذهن آگاهي مبتني - بر كاهش استرس بر تاب آوري و اميد به زندگي بيماران مبتلا به ايدز بوده است. روش كار: روش پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي با پيش آزمون، پس آزمون و گروه كنترل بوده است. جامعه آماري پژوهش از ميان بيماران مبتلا به ايدز، اچ.آي.وي در سال 1398 كه به بيمارستان دولتي شريعتي در شهر اصفهان مراجعه كردهاند، كه با استفاده از نمونه گيري در دسترس، تعداد 61 نفر به عنوان نمونه، مورد بررسي قرار گرفتهاند. سپس بر اساس ملاكهاي ورود و خروج تعداد 45 نفر انتخاب و به شيوه تصادفي به دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل تقسيم شدند. ابزار مورد استفاده براي گردآوري اطلاعات مقياس تاب آوري كانر و ديويدسون و پرسشنامه اميد به زندگي هرث بوده است. دادههاي پژوهش پس از اجرا توسط آزمودنيهاي مورد مطالعه، نمره گذاري و تفسير و به منظور مقايسه ميانگين نمرات دو گروه آزمايش و كنترل و اثر نمرات پيش آزمون و ساير متغيرهاي مداخله گر بر پس آزمون، از تحليل كوواريانس استفاده شد. نتايج: نتايج نشان داد بين نمرات ميانگين تاب آوري در سه گروه درمان شناختي رفتاري و آموزش - ذهن آگاهي مبتني بر كاهش استرس و كنترل متفاوت بوده است. همچنين بين نمرات ميانگين اميد به زندگي در سه گروه درمان شناختي رفتاري و آموزش ذهن آگاهي مبتني بر كاهش استرس و كنترل - تفاوت معني داري وجود دارد. نتيجهگيري: به طور كلي نتايج حاكي از تاثيردرمان شناختي رفتاري و آموزش ذهن آگاهي مبتني - بر كاهش استرس بر تاب آوري و اميد به زندگي بيماران مبتلا به ايدز ميباشد