اثربخشي روان درماني مثبت نگر بر باورهاي اختلال خوردن، ناگويي هيجاني و كاهش وزن در زنان داراي اضافه وزن

مقدمه: در سال هاي اخير چاقي و اضافه وزن به يك تهديد مهم بهداشت عمومي در سراسر جهان تبديل شده است. اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي روان درماني مثبت نگر بر باورهاي اختلال خوردن، ناگويي هيجاني و كاهش وزن در زنان داراي اضافه وزن انجام شد.مواد و روش ها: طرح پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل و مرحله پيگيري بود. جامعه آماري شامل زنان داراي اضافه وزن مراجعه كننده به كلينيك هاي تغذيه در شهر اروميه در سال 1398 بود. آزمودني ها با استفاده از ملاك هاي ورود غربال شدند. از بين آ ن ها نمونه اي به حجم 30 نفر به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه 15 نفره جاي گرفتند. براي گروه آزمايش، آموزش روان درماني مثبت نگر در 8 جلسه 1ساعته براساس دستورالعمل سليگمن و رشيد (2008)  ارائه شد، در حاليكه گروه كنترل هيچ آموزشي دريافت نكردند. ابزار پژوهش شامل محاسـبه تـوده بـدني،كه با تقسيم وزن (برحسب كيلوگرم) بر مجذور قد (برحسب متر) اندازه گيري شد، مقياس ناگويي هيجاني تورنتو  ( TAS-20)  و پرسشنامه باورهاي اختلال خوردن (EDBQ) بود.يافته ها: نتايج حاكي از تاثير معنادار روان درماني مثبت نگر بر كاهش وزن، باورهاي اختلال خوردن و ناگويي هيجاني در زنان داراي اضافه وزن بود.بحث و نتيجه گيري: با توجه به نتايج بدست آمده مي توان براي كاهش وزن، باورهاي اختلال خوردن و ناگويي هيجاني از روان درماني مثبت نگر استفاده كرد. لذا به درمانگران پيشنهاد مي گردد كه اين مداخله در درمان اضافه وزن و چاقي به كار گرفته شود.