اثربخشي آموزش مهارت‌هاي ذهن‌آگاهي كودك‌محور بر تعامل والد- كودك و رفتارهاي اجتماعي كودكان داراي خودكنترلي پايين

مقدمه: مشكلات رفتاري همچون خودكنترلي پايين سبب بروز آسيب‌هاي ارتباطي و روان‌شناختي در كودكان مي‌شود. بر اين اساس پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي ذهن‌آگاهي كودك‌محور بر تعامل والد- كودك و رفتارهاي اجتماعي كودكان داراي خودكنترلي پايين انجام گرفت.روش كار: پژوهش حاضر ‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش شامل كودكان داراي خودكنترلي پايين شهر اصفهان در سال تحصيلي 400-1399 بود. در اين پژوهش تعداد 40 كودك با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب و با گمارش تصادفي در گروه هاي آزمايش و گواه گمارده شدند (هر گروه 20 كودك). گروه آزمايش مداخله مهارت‌هاي ذهن‌آگاهي كودك‌محور (بورديك، 1396) را طي دو و نيم ماه در 10 جلسه 75 دقيقه‌اي دريافت نمودند. در اين بين در گروه آزمايش 3 كودك و در گروه گواه گواه نيز 2 كودك ريزش داشتند. پرسشنامه‌هاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه خودكنترلي كودكان، رابطه والد- كودك و مهارت اجتماعي بود. داده‌هاي حاصل از پژوهش به شيوه تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه آموزش مهارت‌هاي ذهن‌آگاهي كودك‌محور بر تعامل والد- كودك (0.57) و رفتارهاي اجتماعي (0.50) كودكان داراي خودكنترلي پايين تأثير معنادار دارد (0.001 p).نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان چنين نتيجه گرفت كه آموزش مهارت‌هاي ذهن‌آگاهي كودك‌محور با بهره‌گيري از فنوني همانند افكار، هيجانات و رفتار آگاهانه و بودن در زمان حال مي‌تواند به عنوان يك روش كارآمد جهت بهبود تعامل والد- كودك و رفتارهاي اجتماعي كودكان داراي خودكنترلي پايين مورد استفاده گيرد.