قابليت پاسخگويي و روايي مجموعه آزمون سنجش حركت كودكان - ويرايش دوم (MABC-2)در كودكان اوتيسم شهر تهران

مقدمه: مهمترين دوره رشد حركتي، كودكي است و از مهمترين مراحل رشد حركتي، رشد موثر مهارت‎هاي حركتي بنيادي ميباشد. هدف از اين تحقيق تعيين روايي و قابليت پاسخگويي مجموعه آزمون سنجش حركتي كودكان-ويرايش دوم براي كودكان مبتلا به اوتيسم در شهر تهران است.روش كار: روش تحقيق از نوع توصيفي- مقطعي مي‌باشد. جامعه آماري شامل كليه كودكان و نوجوانان پسر 3 تا 16 ساله مبتلا به اوتيسم شهر تهران بودند كه 100 نفر نمونه از طريق روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار تحقيق آزمون MABC-2  بود. روايي آزمون از طريق تحليل عاملي تاييدي مدل سه عاملي و هشت موردي و قابليت پاسخدهي آزمون با فاصله زماني شش ماهه بين اولين آزمون و آزمون پيگيري محاسبه شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 23 و ليزرل انجام شد. سطح معني داري p 0.01 در نظر گرفته شده است.نتايج: بر اساس نتايج تحليل عاملي پيشنهادي هندرسون و همكاران تاييد شد، خطاي ريشه مجذور ميانگين تقريبي(RMSEA ) برابر 0.060 و ريشه دوم ميانگين مربعات باقي ماندهSRMR) ) برابر با 0.043 است و شاخص‎هاي IFI، GFI، CFI و NFI نيز از ملاك مورد نظر (0.9) بزرگتر هستند. مقادير SRM بين  0.28 تا 46/ براي خرده مقياس ها و 0.35 براي كل مقياس ها بدست آمد. مقادير اندازه اثر از 0.30 تا 1.26 براي خرده مقياس ها و 0.57 براي كل مقياس ها بود. نتايج منحني راك بهنرين نقطه برش كه داراي بهترين حساسيت و ويژگي مي باشد را براي آزمون برابر با نمره 67.25 بدست آورد.نتيجه گيري: به نظر مي رسد كه اين آزمون را مي توان به عنوان آزموني روا  با قابليت پاسخدهي مناسب جهت سنجش رشد حركتي كودكان و نوجوانان اوتيسم شهر تهران بكار گرفت.